Categorie archief: Dagboeken

Wat je zoal beleefd als je op reis bent, of toch tenminste ‘er even uit’.

Amsterdam huilt….

Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen….

Ik was vanochtend bij de crematie van Aaf S., 87 jaar oud geworden.
Inclusief het personeel waren er 22 mensen in de Aula van Crematorium De Nieuwe Ooster.
Bij binnenkomst klonk ‘Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen’.
En bij vertrek ‘Aan de Amsterdamse grachten’.
Daar tussenin een korte speech van een nicht, hoofdmotto ‘Een engel heeft haar gehaald want het kon niet meer’.
Vervolgens een speech van een man die namens zijn vrouw sprak.
Ze waren als enige met 3 kleine kinderen daar.
Bij de koffie met cake raakte ik in gesprek met hem en later met z’n vrouw.
Zij bleek ‘het nichtje’ dat ooit boven de familie woonde op de Lijnbaansgracht.
Dat jonge gezin zat in de aula naast F., de enige overgebleven zoon van de familie, inmiddels ook iets van 65 jaar.
‘Ik heb jaren geen contact gehad met Aaf, maar de laatste jaren weer wel. We hebben haar nog 3 keer verhuisd na de dood van Dolf’. (zie hieronder)
Ik vroeg of het echt zo vreselijk was op het einde.
‘De stront zat op een gegeven moment op de muur’.
In 2e instantie herkende F. me en daarbij bedankte hij me voor het komen.
Daarbij meldde hij fijntjes dat we geen kaart meer zouden krijgen als het zijn beurt is.
Na afloop liep hij zonder gedag zeggen van het crematorium terrein af, alleen.
En ook de nicht wist niet of hij naar huis zou gaan of wat…..
Ik heb eerder over deze familie geschreven en dat haal ik hier nu op.

Het is een combinatie van wat ik op 11 augustus 2009 en op 5 oktober 2004 (be)schreef.
Er zit een kleine overlap in de verhalen.
Daarbij wordt meteen het verloop in je eigen geheugen weer eens geduid.
Details komen een paar jaar later anders tevoorschijn….
De familienaam en die van de enige overlevende heb ik bewust niet volledig gemaakt. #privacy
Omwille van de sfeer in de verhalen heb ik er niet één van gemaakt, dat kan altijd nog eens voor ‘Het Boek’.

Eerst 2004 en daarna 2009:

05/10/04 De familie S., Aaf, Dolf en F.:
‘We sein dit joar niet met vakantie geweest’, zei Aaf als eerste.
Ik was eindelijk weer eens even op de Lijnbaansgracht bij deze familie die wij eigenlijk hebben leren kennen op de dag dat hun zoon en onze vriend Arnold op 25 jarige leeftijd stierf aan een hersenbloeding, opgelopen tijdens een zeiltochtje met een vriend op het Nieuwe Meer.
Wij zijn die dag naar ze toegegaan om ze te condoleren en om aan te bieden een beetje te helpen met adressen en telefoonnummers van ‘bekenden uit de muziek’ verzamelen.
Arnold had al eens aangegeven dat zijn ouders en oudere broer F. geen idee hadden van zijn leven als muzikant.
Hij was één van de eerste muzikanten in Amsterdam met wie ik een beginnende vriendschap begon op te bouwen.
We zaten in ‘Almaz’, een vroeg funky fusion bandje waarmee wekelijks in ‘Chacaro’ speelden, een tent op de Lijnbaansgracht naast het beruchte ‘De Kroeg’.
We speelden voor een hamburger.
Arnold had verkering met zangeres E., een grote Surinaamse met enorme tieten, die een nogal chaotisch en hysterisch typje was. Moeilijk in de omgang…..
Zij bleek in verwachting toen hij stierf.
Vader en moeder S. hebben haar nog geholpen met de kinderkamer en op de geboortedag kwam er een pikzwart kindje tevoorschijn.
‘Wij weten alletwee dat dit kind niet van Arnold is’, had Aaf tegen E’s moeder gezegd toen beide ‘oma’s’ zich over de rand van de wieg bogen.
Ze draaide zich ooit om toen ik haar jaren later op de Albert Cuyp tegenkwam en we hoorden weer een aantal jaar later dat E. op ± 35 jarige leeftijd aan kanker was gestorven.
Dolf, zijn leven lang metselaar in het stadsherstel, werd in die tijd ziek aan zijn darmen en zo hoorde ik voor het eerst over een iriscopist.
Daar ging hij heen omdat de huisarts niks kon vinden.
‘Se scheine in je pupille wat te kenne sien’.
Inmiddels 84 jaar heeft ‘ie 2 lichte beroertes gehad en is er een blinde vlek aan de rechter kant zodat hij niet te dicht langs de huizen kan lopen omdat hij anders tegen dingen aanbotst.
Fietsen kan niet meer, maar hij gaat nog steeds elke dag, liefst lopend, naar ‘de tuin’ achter de Spaarndammerdijk.
Hij was dan ook niet thuis toen ik bij Aaf even heb zitten babbelen.
Het gebeurd niet genoeg, maar het gaat om ‘het weten van elkaar’, zo maakt Aaf altijd duidelijk.
Ze doen aan linedancen en ‘geemestiek’ want ‘Da’s goed voor je leif’.
Boeken komen uit de bilobotheek en zo zijn er nog meer uitspraken die een bijna ongeletterde simpelheid doen vermoeden.
De grap is dat simpelheid in hun geval makkelijk verward kan worden met zéér krachtige eenvoud.
Ze zijn positief, open en levenswijs.
‘M’n broer F. is een aparte’, zei Arnold altijd.
F. woont om de hoek, is ± 55, spaart stripboeken, eet elke dag thuis, werkt op de groothandelsmarkt op de Jan van Galenstraat en had bij Gall&Gall alvast goeie wijn gekocht voor kerstmis.
‘Doar heppie verstand van’.
Het zijn geweldige mensen waar iedereen van kan leren!
Dolf, historisch een communist van de oude stempel, had het over ‘heihufters’ toen ‘ie uitlegde waarom Arnold niet kon wennen aan militaire dienst en de daar aanwezige types.
Ze speelden een leven lang korfbal en waren de eerste Jordanezen die bij de Marokkaanse slager kwamen.
Ze gingen soms uit eten en op vakantie met het Fiatje totdat deze een keer door idioten in de Lijnbaansgracht is geduwd.
Daarna geen auto meer.
En dit jaar dus geen vakantie, omdat er té weinig aanmeldingen waren voor de busreis.

11-08-09, vlak voor vertrek naar de Kaapverden.
Gisteren was weer eens zo’n dag waar je je later te weinig van herinnerd.
We gingen om half 10 al naar Westgaarde voor de crematie van Dolf S..
Dolf was de vader van onze veel te vroeg overleden vriend Arnold, een van de eerste muzikanten met wie ik in A’dam bevriend raakte.
We hebben z’n ouders, Aaf en Dolf, ontmoet op de dag van z’n overlijden toen we ze gingen condoleren.
Ze hadden geen idee met wie hij allemaal omging en we hebben ze toen een beetje geholpen met het doorseinen van het afschuwelijk nieuws naar onze muzikale actieradius van dat moment.
We zijn rustig met elkaar in contact gebleven en hebben zelfs ook nog eens kerst met ze gevierd, eigenlijk om de lege plek aan tafel op te vullen, zo realiseerde ik me later pas goed.
Het verhaal van Arnold’s dood en de verwikkelingen na afloop met z’n ‘vriendin’ E. zijn op zich een hoofdstuk in ‘Het Boek’ waard, maar goed, nu even niet.
Laat ik nu even het trieste maar ook onwaarschijnlijke detail erbij slepen dat zij na zijn dood zwanger bleek…….. maar uiteindelijk niet van hem.
Aaf en Dolf gingen totaal onverwachts nog opa en en oma worden.
Ze hebben ook nog meegeholpen met het optuigen van de babykamer toen er uit de donkere E. een gitzwart kindje kwam.
Aaf heeft tegen E’s moeder gezegd ‘Wij hoefen mekoar geen Mietje te nomen, dit kind is echt niet fan Arnold’.
En ook E. is niet oud geworden want we hoorden alweer jaren geleden dat ook zij dood is, kanker.
Dolf werd 88 na een lang verval waarbij een paar hersenbloedingen en uiteindelijk ook nog een longontsteking hem fataal werden.
In z’n werkzaam bestaan is hij zo’n 50 jaar ‘schoon metselaar’ bij het stadsherstel geweest.
Hij werd geboren in 1921 en toen kon je je kind nog gewoon Adolf noemen, zijn volledige naam.
Met de Adolf (eigenlijk Adolphe) die bijvoorbeeld de saxofoon (omstreeks 1842) heeft uitgevonden was niets mis.
Er waren op Westgaarde ongeveer 40 mensen waarvan wij alleen zijn lieve vrouw Aaf en Arnold’s broer F. kennen.
F. is nu ongeveer 60, en werkloos na jaren bij De Kweker op de Jan van Galenstraat te hebben gewerkt.
Hij was elke dag stipt om 18 u bij vader en moeder voor het diner.
Arnold zei weleens ‘Die broer fan mein is niet goed bei su hooft’.
Het was werkelijk onvoorstelbaar toeval dat ik afgelopen vrijdag eens bij F. langs ging op de Bloemgracht om naar zijn ouders te informeren. Anders hadden we nooit geweten dat ‘ie dood was gegaan en hadden we zeker z’n crematie gemist.
‘We haddu geen adres meer’, zei F., ‘moar je bent seker welkom, mu moeder heb goaten in d’r geheugen, ze mag ook niet meer alleen op stroat, moar jullie kent ze echt nog wel’.
Al ongeveer een jaar werd er niet opgenomen als ik (af en toe) eens belde en op een gegeven moment viel het me op dat ze ook niet meer op de Lijnbaansgracht 101 woonden.
Toen hij open deed zei F. ‘Kom moar effe binnu, want d’r is inderdoad heel wat te furtellu’.
Dolf was een paar dagen eerder overleden en moeder Aaf zat sinds een week in verzorgingstehuis ‘De Bocht’ in de Spaarndammerbuurt.
Aaf’s familielijn is terug te voeren tot 1400 ‘zoveel’, allemaal in de Jordaan, zo had genealogisch onderzoek al eens uitgewezen.
Mooi woord, genealogie, maar Aaf had het opgezocht in de ‘billabotheek’.
En zo verrijkte Dolf mijn vocabulaire ooit met het woord ‘boereheihufter’ toe hij uitlegde tussen wat voor een types Arnold terecht was gekomen toen hij voor de millitaire dienst naar Brabant moest.
En daar is hij dan ook een soort deserterend vandaan gevlucht met S5 als gevolg.
Da’s dezelfde S5 die ik ook heb trouwens, met deze uitleg van defensie, de herkeuringsraad om precies te zijn: harddrugsgebruik ten gevolge van een psychische neurose……. ook leuke anekdote voor ‘Het Boek’.
En daar kun je jaren later gewoon als bandleider annex percussionist mee op de Kaapverden terecht komen!
Aaf en Dolf hebben me door de jaren heen diverse keren verbaasd met hun schijnbaar eenvoudige beschavingsgraad.
Dit zijn voor mij enorm inspirerende mensen geweest, het slag waar de wereld er veel meer van zou moeten hebben.
Bij het intekenregister op Westgaarde stond een broodmagere man met zongebrande kaken die uit een verweerd arbeidersmillieuhoofd staken.
Hij had zijn haar met een soort vet achterover gekamd.
Was dat nou Brilcream?, vraagt de kapperszoon in mij zich af?
‘Wat is nau toch in Godsnaom onse postcode?’ vroeg ‘ie aan z’n vrouw. ‘Die ken ik nou nooit onthouwe’.
Even later zong hij zachtjes ‘Aan De Voet Van Die Mooie Wester’ woord voor woord mee in de aula.
Een oude vrouw en een oude heer, geen bekenden van elkaar, maken voorafgaand aan de ceremonie een obligaat praatje op een bankje in de wachtruimte: ‘Oh, mijn man is al 21 jaar dood’, meldde zij toen hij zonder reden meldde dat z’n vrouw nog maar 2 jaar dood was, en dat na 60 jaar huwelijk……. Einde gesprek.
De ambtenaar bij de ingang van de wachtruimte was een oudere Surinaamse man en die was zo zwart dat ik me afvroeg of zijn crematie al een keer mislukt was.
Compleet fout, zo’n gedachte, zo’n associatie, verwijtbaar ook, maar hij schoot toch door m’n soms zieke hoofd, waarschijnlijk onder het hoofdstuk ‘humor’.
Hij ruimde nietszeggend de kartonnen koffiebekertjes op nadat we allemaal de aula inliepen.
We dronken na afloop nog koffie en aten een plakje cake, keuze uit 4 smaken: chocolade, volkoren, met krentjes en gewoon.
We hebben het steeds beter in Nederland. Wat nou crisis?
‘Bedankt for ’t komme’, zei F. en op de vraag hoe het met ‘m ging zei hij ‘Ik hep helemoal niks met afscheid nemuh, ik ben altijd een pure materialist geweest. Ik herinner mu mu foader zoals ‘ie was, lefond’.

In 2001 waren we nog op hun 50 jarig huwelijksfeest.
S11

‘Nein, nein, nein, nein, NEIN!’, je eigen horloge maken in Mannheim

Het is 00.16 u op 19-10-2008. Moanin’ [Alternate Take] van Art Blakey & The Jazz Messengers draait via de iPhone op m’n ‘JBL On Stage’ systeempje, zo’n kleine discus met een paar speakertjes die verdacht goed klinkt. #metbasenal

‘U spreekt met Jaap Blokker, staat u achter een maaimachine?’.
‘Dag meneer Blokker, nee, ik hang net het handvat terug in een dieselpomp in Duitsland, onderweg naar Mannheim’. (alsof dat er toe doet).
Ik blijf maar dingen zeggen die er helemaal niet toe doen…..
Jaap Blokker (zélf) belde me i.v.m. zijn belangstelling voor het Molukse ‘Brothers In Music’ project waarmee ik bezig ben.

Het was in totaal 5.45 uur rijden naar Hotel Löwen in Mannheim om een netjes Engels sprekende Chinese Duisteres aan de balie te treffen.
Ze wist wel iets van een reservering in verband met mijn naam, maar niet dat het over vandaag ging enzo.
Maar als ik nou even naar miester Lotterman zelf ging, aan de overkant van de straat, dan zou het allemaal goed komen.
Ikke Willem Kamerman bellen, zat op Tenerife… Hij is de baas van het merk Blancier en hij gaf me die prijs; ‘Een weekend lang je eigen horloge maken’ als je op de aardigste manier je ideale horloge zou omschrijven.
Het was een prijsvraag in een glossy horloge blad dat ik voor kerst had gekregen.
Willem zou meteen even met Lottermann bellen.
Ikke aanbellen bij Lotterman. Lotterman 1 komt tevoorschijn, van achter een dikke houten poort, op blote voeten, gouden oorplaatje in de vorm van een koe.
‘Sie brauchen mein brüder…’. Om een hoekje op het plaatsje zie ik oude meubels.
0m een niet geheel duidelijke reden heb ik voor deze trip mijn 1e serieus aangeschafte horloge om de pols gedaan, de Heuer Autavia uit ongeveer 1965, gekocht van Guus van der Put, eigenaar van hét restaurant van Roosendaal toen ik nog een pikkie was.
Waarschijnlijk is het gewoon weer burgerlijk sentimenteel. Ooit heb ik de 175 Hollandse Rekels die ik voor de Heuer betaalde tegen 3 guldens per uur wegpouliert bij Guus.
Ik wilde toen eigenlijk het Omega maanhorloge, maar ja, die kostte 900 Rekels. Onbereikbaar in die tijd.
Wat ga ik op de wijzerplaat van m’n aanstaande horloge laten zetten?
Al 2 weken is het een issue: wat ga ik op de wijzerplaat laten zetten? Waarschijnlijk een decent ‘jdr’ in een leuk lettertypje.

Sowieso was het een rare week….
Ik speelde op een dinsdag avond met de – Feest in je moerstaal – après-skihut act ‘Starkoo XL’ in de Heineken Music Hall.
Peter Koelewijn – word ik nooit meer fan van – was met z’n ‘Kom van dat dak af!’ speciale gast.
3000 jonge mensen schreeuwen mee… kale koppen, oorringen, non descripte meisjes, iedereen stijf van de oorverdovende middelen, althans zo voelde dat.
Ali B – ook speciale gast – vraagt beleefd, ‘Wie Is Hier Fokking Baas?’, ‘Wij Zijn Hier De Fokking Baas!!!’, en ook dat schreeuwen dezelfde 3000 mensen weer mee…
Ali krijgt een glas tegen zich aangegooid, Peter niet, verwarrende ervaring.

Maar ook deed ik een zogenaamde “Team Hit Building’ op een luxe boot met de directie van Sanoma, met een hagelwitte streng kijkende Finse damesbaas, maar ook met de vader van voetballer Eljero Elia die ik conga les gaf.
Mijn persoonlijke ‘de neuzen dezelfde kant op’ clinic kwam niet echt uit de verf.
Het met z’n allen leuk muziek maken wel. Zo kwam het toch goed.

Vorige week beleefden we nog een Aids gala in Zaandam, met een wat vreemde semi-BNer als  presentator.
Er was een entertainmevrouw met behoorlijke tieten en ’n ‘Phantom of the Opera’ act, verder lekker eten/drinken, prima bediening en een eigenaardige loterij.
Een van de mensen bij ons aan tafel deed leuk mee en kocht een shirt van Wesley Snijder of zoiets.
Sommigen aan onze tafel zijn wat society-achtig, maar het is een leuke avond.
Onze gastheer verontschuldigt zich een beetje voor het niet opvolgen van gebaren m.b.t. betrokkenheid aangaande mijn zakelijke activiteiten.

In het restaurant in Mannheim kom ik in aanraking met 2 oudere Hollandse heren van het type ‘op het balkon van de Muppet Show’. Ook zij gaan hun eigen horloge maken.
Hans M. en Tobias A., ze kregen het arrangement kado van vrienden i.v.m. hun beider 70e verjaardag.
Ze zijn al al 65 jaar de beste vrienden, beiden zijn electro techneuten met een internationale corporate levenswandel.
Ze hebben ervaringen over corruptie in verre landen, Nigeria, Tsjaad enz…
Tobias had iets met bierbrouwerijen… ben benieuwd.
Eerst is het nog U, later jij.
Hans is niet zo op Amsterdam. Hij spreekt spreekt over een hoofd van de politie – dhr. Kaasslachter? – die parkeergarages onder de grachten wilde… Die werd uitgelachen.
Ik noem wat verworvenheden van A’dam; Ajax, Rijksmuseum, Abouthaleb als A’damse Marokkaan burgemeester van R’dam.
Het werkt niet. Hans woont in Smilde. ‘Molukkers zijn nog behoorlijk op zichzelf….’.
Ikke ja maaren: over die hond van een Luns enzo… en dat je militairen niks moet beloven en zeker Molukse niet en dat ze in Zeeland opener zijn.
Hans: ja, maar in het licht van die tijd…
Ikke: maar als je niet weet wat je beloofd, hou dan je kop….
Tobias spreekt over z’n moeder van bijna 94 op haar sterfbed en over een twist tussen hem en z’n zusje waarbij ze zich verontschuldige omdat ze partij had gekozen voor het zusje (nakomeling).
Hij kon zich het hele incident niet herinneren.
Bij de oude mannen is er alom lof voor Wouter Bos, JP Balkende verbleekt.

Lotterman 2 komt nog even kijken of alles goed gaat in het restaurant, drinkt een soort Proseccootje, heel snel, en is weer weg. Hij blijkt Till te heten.
Noem alleen de naam Lotterman ‘und alles ist klar!’.
Hij toont op verzoek nog even snel z’n nieuwste prototype klokje, met onzichbare wijzers op donkere wijzerplaat met diamanten uiteinden waardoor je alleen de fonkele steentjes ziet.
De local vibe, super.
Tobias bedenkt dat de Lottermannen mischien ook wel De Fokking Baas van het restaurant zijn.
In dem hotelbar is nog wat te beleven. De mannen gaan naar boven, ‘terwijl ik normaal ook pas om 12.30 u ga slapen’, zegt Hans dapper.
Er zit een een gebakkenbaarde Piet Veerman met een ‘niet zo goed gelukt’ paard van een wijf in mantelpak bij zich. Ze zijn pas nog in de RAI en dus A’dam geweest.
Hij doet iets met watermanagement, heeft een grachten vaartochtje gemaakt, speciaal gearrangeerd en in de regen.
Nu voor is hij voor een ‘Messe’ in Mannheim.
Hij is 57 jaar oud en heeft jaren geleden in ‘Bergen Am See’ nog haat tegen Duitsers gevoeld. Tja….. affijn, ikke het humane verhaal erin, ‘wij’ hebben er allemaal niets mee te maken en het is van alle tijden en plaatsen.
Soms gaat het in een maatschappij gewoon fout, met name als we psychopaten niet op tijd corrigeren.
Ik gooi m’n verhaal over de handtekening onder het Amerikaanse manifest dat mijn opa geen communist was er nog maar eens in. Het paard is dan al vertrokken.
Het is 01.23 u, tijd om te slapen……

00.55 u, en dat dan na thuiskomst op zondag avond, ik heb 505 kilometer in 4/5 uur gereden, 120 km gemiddeld per uur, mét file bij Leverkusen.
‘Nein, nein, nein, nein, NEIN!’…. Dat is de samenvatting van de bevindingen van uhrmeister Frans aangaande mijn prestaties op technisch en motorisch gebied na twee dagen seminar.
Hij begrijpt niet dat ik het niet begrijp, niet zie…..
Hij blijft maar knikkebollen en gemaakt vriendelijk.
Het voelde voor mij alsof je je eerste autorijles van Michael Schumacher krijgt.
Eerst 3 uur lang techniek…. dan het horloge uit elkaar halen en weer in elkaar zetten.
Ik krijg geen naam op m’n cijferplaat, hoort niet bij het arrangement dat ik gewonnen heb.
Bij Frau und mutti Lottermann is er een Wiener Schnitzel als eerste lunch, en een grundliche pasta als tweede.
Het lijkt me een mooie familie, met foute opa en al.
Hij staat op de foto die niemand in de familie wilde hebben, dan opa maar bij Till in het atelier ophangen, de foto dus.
‘Hans, ik begrijp er geen reet meer van….’
‘Nou To, ik ook niet….’
Hans uit Smilde en Tobias uit Kleve.
‘Ich bin die Nina, aus München’, zei het paard aan het ontbijt
En ‘zwei capuccino’ op gebiedende wijze. We spreken van 2 rolexen, zij die van haar over haar mouw. We rijden in een Porsche Boxer en hebben beide een buikje.
Is zij dan de ex-secretaresse? Ik zie Duitse porno voor me.
Ik richt tijdens het seminar wat rampjes aan, schroefjes fout, polijsten fout en ook op de foute plek in het atelier, tandradartjes fout ten opzichte van elkaar, fout schroevendraaiertje, niet blue-en met de föhn om de hardstalen (fout gepolijste) schroefjes door hitte diep blauw te maken.
Grappige broer – die van de blote voeten – doet het vergulden, 3 X 30 seconden….
Meister uhrmacher Frans is een eigenlijk beest, die beledigt de zwaarste types door gebrek aan tact.
Het diner was in de Baderische kweeniemeer, Schweinesteak gebacken mit camenbert, erg lekker.
Het werd veel babbelen met Tobias en Hans, en biertjes drinken.
Er kwam nog een lokaal koor zingen, 2 X zelfs, Schubert of zo, meerstemmig en vals.
Ik dronk nog een bierchen met Frank Klein, en heb een bieschen freunde gemacht mit Holland.
‘Wir machen uns immer klein’, zegt ‘ie.

In m’n hotelkamer zie ik stukken van de RTL ‘Durch Den Wand Show’, de Horst Schlämer Show en wat sms-bare erotische nachtfreundinnen, iets anders qua stijl dan bei uns, veel lingerie, make-up, neptieten u.s.w..
Ook beland ik zappend bij een stiertje dat door besnorde cowboys castriert wird, de kop vastgebonden aan z’n lijf.
Een griezel duwt een mes in z’n witte zakje waarna de bebloede kloten uit het beestje gesneden worden terwijl de mannen kijken met een een tevreden, enge, debiel logische blik in de ogen.
Ik stuur volgende week 2 X ‘Chez Louis’ aan Tobias en Hans, ik geef wat samplers van ons label aan de andere mensen.
3 weken na z’n ontvoering vroeg Tobias of zijn baas Freddy er nog wat aan over gehouden had. “Ja, 95% van de Japanners wist niet dat er een ‘Meneer Heineken is’, dat weten ze nu wel.”
“Ik ben een ernstige man” zegt Hans.

Jeroen 3 maanden in NYC in 1994, 3e maand……

DAGBOEK NYC 1994

Hieronder zie je de derde maand – november – één op één alle notities zoals ik ze destijds 3 maanden lang elke dag in mijn Psion (#failiet) maakte toen ik 19 jaar geleden 3 maanden lang in m’n uppie in New York City vertoefde om ‘ns te kijken hoe het daar zo ongeveer aan toe ging….

Voor het leesgemak hier wederom wat uitleg bij een paar van de gebruikte afkortingen:

DC = Drummers Collective, privé drums – percussie school waar ik veel geweest ben, om lessen te nemen, maar ook om les te geven….
Martin & Vivianne = Cohen, dierbare vrienden die me aan m’n appartement op Staten Island hielpen. Martin is oprichter en destijds eigenaar van “LP”, Latin Percussion, ik was tot vorig jaar onder contract van dit percussie instrumenten merk. Het appartement was op Staten Island, niet op Manhattan zélf, daardoor heb ik 180 keer beruchte Staten Island Ferry gezeten, elke dag 2 keer….
Joris = Teepe, nog steeds een goede vriend en Jazz bassist die zich destijds aan het vestigen was in NYC. Nu is hij o.a. directeur van de Jazz opleiding van het Gronings conservatorium.
Bash = Bashiri Johnson, vriend en NYC super sessie muzikant, destijds o.a. in de band van Whitney Houston, later bijvoorbeeld ook op de afgelaste tour van Michael Jackson.

1-11-94 01:07 u, net terug uit Bradley’s waar Cyrus Chestnut speelde met Carl Allen op drums, zij spelen op Joris’ cd, prachtige trio-jazz, Chestnut is werkelijk te gek, elk stuk is ‘n avontuur, ook Carl Allen is te gek.
De ontmoeting met Steve Kroon was prima, ik zal ‘m zeker nog zien, “I’m pretty happy with my life you know. I’m not a complicated guy”, hij doet Luther al 13 jaar, al 27 jaar getrouwd (met dezelfde vrouw!), ‘t huis is betaald, hij speelt ook met ‘t Ron Carter 5-tet, veel humor, ‘n Antiliaanse opa (Kroon˛) en dus familie op Curaçao.
Ik heb vanavond zelfs nog ‘n gig gehad van 10 minuten op ‘n Haloween-party, ‘t was met ‘n dichteres en betaalde $20, zij had ‘n conga en ze had mijn nummer van Joris, ‘t is maar goed dat niemand het gezien heeft, ‘t was niet echt ‘n hoogtepunt in m’n bescheiden carrière.
Morgen ‘n uur les geven op DC n.a.v. m’n clinic.

2-11-94 13:04 u, op weg naar Joris voor ‘n repetitie met Dado i.v.m. de opname>
Het lesgeven was gewoon, die jongen wist nog niks dus dat is makkelijk>
Ik heb eindelijk Reyn v.d. Lugt ontmoet die cultureel attaché is van ‘t NLD’s consulaat, ‘n aardige man met iets teveel werk, hij coördineert erg veel culturele dingen voor USA + Canada, van dansen tot exposities tot allerlei muzikaliteiten>
Gisteravond voelde ik me raar en ben ik om 10 uur naar bed gegaan om om 10 uur weer op te staan, ik vaar voor de 106ste keer de Statue of Liberty voorbij, “God bless America!”.

3-11-94 00:44 u, de repetitie voor de CD opname was veelbelovend, ‘t voelde goed en we waren ‘t snel eens over ‘n aantal stukken, Dado is fantastisch, verder ben ik op DC geweest en heb de huur gebracht.

4-11-94 01:17 u, eindelijk heb ik Mingus bigband gezien, in Time Café, ‘n erg explosieve Ralph Petersen op drums, hij deed me qua motoriek aan John Helder denken (dit voor insiders!), heftige muziek met goede solisten, wel de moeite waarde
Verder vooral op DC geweest, ook heb ik uitgebreid gesproken met ‘n IJslandse drummer die op DC studeert, hij kent mijn ex-werkgevers ook erg goed dus dat gaf genoeg gesprekstof, alcohol is ‘n woord wat vrij veel voorkomt in zo’n gesprek.

4-11-94 22:04 u, de dag begon vanochtend met “Hearts Of Fire” van EW&F op de radio, zo hoort dat!
Net een clinic bijgewoond van tadaaa….. Tony Williams, jawel!, ‘n aparte belevenis, zelfs Dave Weckl was van de partij.
Tony deed eerst 10 min. dubbels (opwarmen?), daarna 40 min. solo, ‘n stop, ‘n bedankje, “Anybody questions? (±3 sec.) no?, Good evening!”, hij loopt terug naar z’n (gele DW) kit en iemand zegt: “I got a question”, “too late!” zegt Tony en soleert nog 5 min. en verdwijnt.
Zo blijf je wel legendarisch, de middag heb ik doorgebracht met Ray van LP.
Het was ‘n prachtige dag vandaag, warm en veel zon, dat varieert van dag tot dag.

6-11-94 01:35 u, vanmiddag gerepeteerd voor de opname van maandag, we spelen zelfs ‘n stuk van mij, ongelooflijk!
We hebben samen gegeten in ‘t “International House”, ‘n studentenflat waar ik bijna nog ‘n kamer had willen huren, vanavond weer in Small’s geweest en weer was de muziek ok, ook dat wordt saai.
Op straat nog de nieuwe Stones cd gekocht voor $8, even ‘n zijsprong, mag wel.
Morgen de “Buddy Rich Memorial Day”, veel lawaai dus!

6-11-94 23:45 u, Kenny Aronoff, Matt Sorum, Omar Hakim, Rod Morgenstein, Greg Bisonette, Dave W., Neil Peart en de Buddy Rich bigband met Steve Marcus, erg veel kabaal, vooral s’middags tijdens de expo (‘n soort minibeurs), s’avonds tijdens ‘t concert werd ‘t toch wel ‘n beetje veel voor me, dat gelul met die dubbelpedalen, fills, chops, breaks enz., ‘t ging maar door, ik blijf ‘n fan van Hakim.
Ik speel al 3˙ jaar met z’n stokken en nu heb ik eindelijk Alan Vater ontmoet, ‘n aardige kerel die ‘n ideetje voor timbalessticks van mij gaat uitvoeren.

7-11-94 19:37 u, vanochtend vroeg op, congas op m’n rug en naar de studio; taxi, boot, metro, overstappen en lopen, we waren op tijd en hebben in 5 uur 8 stukken opgenomen, vanavond maar ‘ns luisteren, de sfeer was goed en de sound te gek, ‘n kleine studio met Steinway.
Michael, baas + technicus is ok, er kan gemixed en zelfs gedubd worden, gaan we niet doen.
Dado en Joris zijn fantastisch, over m’n rug en schouders moeten we ‘t maar niet hebben!

9-11-94 02:00 u, daarnet met Joris in “Augie’s” geweest, het is vlak bij z’n huis, gewoon ‘n kroeg waar jazz gespeeld wordt, o.a. Jimmy Madison (dr) speelde daar, eerlijk gezegd had ik nog nooit van die man gehoord maar Joris wist dat ‘ie nog met Parker etc. gespeeld heeft, verdient met zo’n bigband $30, hoe dan ook, goede muziek.
Eerder waren we op de “Manhattan School Of Music”, daar trad Milt Hinton op met de bigband, 84 jaar is die man enˇ hij speelt prima, vorig jaar hadden we nog ‘n jazzkalender met zijn beroemde foto’s, toch weer heel inspirerend om zo’n man in levende lijve te zien.
In de metro staat nu ‘n agent voor me die Mannix heet (staat op z’n badge), van de tv weet je nog?
Vanochtend ‘n uur les genomen en gegeven op DC.
Gisteravond nog naar de tapes geluisterd en ‘t viel niet tegen, morgen nog maar ‘ns luisteren.

9-11-94 02:43 u, (op de ferry) voor me drinkt ‘n man wat ‘ie tegenkomt in de vuilnisbak, naast me ‘n bleke dikzak met ‘n heel jong poesje in z’n handen, de Baseballstrike gaat door en Pataki heeft de gouverneursverkiezingen van Cuomo gewonnen, NYC is en blijft ‘n armoedige bende.
9-11-94 22:30 u, vroeg naar huis, in de regen, net ‘n clinic gezien van Larry Bright, Chambers D. schijnt ‘t een en ander van ‘m te hebben geleerd, veel en snel, hoe dan ook, ‘n humoristische, neurotische man van omvang die me in een aantal opzichten aan Weemhof K. deed denken.
Het geheel werd gepresenteerd door “Smitty” Smith die hoog opgaf van dzee man.
Vanmiddag heb ik thuis gewerkt.

10-11-94 07:52 u, echt vroeg op weg naar Bobby S. die ‘n clinic gaat geven in New Jersey, de boot zit nu echt vol met brave burgers.
10-11-94 22:33 u, de hele middag in Jersey geweest, weer erg boeiend om naar ‘t hele verhaal over slaven en claves (Slaves) te luisteren.
Bobby is echt ‘n wandelend archief, ook nog gespeeld, daarna naar DC, eten en naar huis.

13-11-94 03:03 u, vanavond weer bij Martin thuis geweest, altijd goed, hij heeft de dagboeken van m’n Psion “palmtop” computer ge-backuped, zodat ik weer geheugen heb om verder te schrijven, later nog in Squire geweest waar Joris was en ook Michiel Borstlap die 2 weken gaat rondkijken in NY, hem kende ik alleen van naam, we spreken elkaar later nog.
Leon Parker (dr) speelde met z’n band en dat was zeker de moeite, hij gebruikt geen hihat, speelt hard maar interessant.
Vanochtend met Ralph Macdonald gesproken, hoera!, ik ga dinsdag naar z’n huis in Connecticut, dat is dus weer ‘n hoogtepunt, hij is een van de belangrijkste inspiratiebronnen sinds ik ben gaan spelen (± 15 jaar geleden).
Er hangt ‘n waas van geheimzinnigheid om hem heen omdat ‘ie er ‘n tijd uit is geweest vanwege……………?, tja, wat?, hoe dan ook, ‘n goed vooruitzicht dat ik ‘m ga ontmoeten.
Over precies 2 weken weer naar huis trouwens.
Michiel Borstlap zegt dat ‘t met Ajax goed gaat, Patrick Kluivert schijnt ‘t helemaal te flikken, klinkt goed.
13-11-94 15:15 u, in de metro op weg naar ‘n afspraak met Bob vd Boom, ‘n blinde man stapt zingend in en schuifelt door de wagon met ‘n bekertje en ‘n geleidestok, echt weer niet meer normaal hoe goed zo iemand zingt, waarom Ray Charles wel en hij niet?

14-11-94 14:04 u, op weg naar DC, gisteravond vroeg naar huis gegaan en TV gekeken, ‘n documentaire over de Stones, altijd goed, en JFK, de film, ook goed, maar als waar is wat gesteld wordt dan wordt mijn gevoel over dit land er niet beter op.
14-11-94 23:33 u, uit eten geweest met Bobby en Michael Lauren na ‘n clinic op DC van Steve Smith en Freddy Gruber, naar mijn mening de beste die ik gezien heb.
Veel spelen, praten en vragen, ‘t idee van de oude meester en de perfecte leerling.
Steve is te gek en Freddy is gek, als je de natuurwetten respecteert en integreert kan er niks mis gaan, dat is ongeveer zijn verhaal, doorspekt met humor en “streetsmarts”.
Morgen Ralph!!

15-11-94 11:30 u, met de trein op weg naar Standford, Connecticut.
In mijn wagon hangt ‘n reclameposter voor ‘n politicus met zo’n eng, bleek varkenshoofd, een van de slogans is:”establish a workable, effective death penalty”, de conducteur, ‘n soort Bill Cosby, verteld per compartiment de weersberichten t/m vrijdag en wenst iedereen ± 8x “Have yourself a good day”, ‘t publiek hoor ik tot 3 wagons verder applaudiseren.
Als ik naar buiten kijk zie ik alleen maar rotzooi, wat ‘n land.
15-11-94 18:06 u, in ‘n jinglesessie met Ralph, na ‘n prima middag in z’n grote huis met 4 acres grond eromheen, “Just the two of us”, luisteren naar de demo van z’n nieuw op te nemen cd, praten tussen z’n trofeeën die er in overvloed aan de muur hangen.
Hij spreekt de taal van de straat en is trots op wat ‘ie bereikt heeft, uiteraard spreekt mij dit, behalve de crack -en cokeverslaving allemaal erg aan.
Hij speelt weer de groove waar ik al 16 jaar naar luister, ‘t ziet er zo simpel uit, en weer allemaal slijmballen om ‘m heen, net als bij Bash.

17-11-94 01:57 u, vanmiddag op DC geweest, ‘t einde komt in zicht voor de studenten.
Vanavond afgesproken en gegeten met Dado in “Knickerbocker”, ‘n tent in de Village, Joanne Brackeen (P) + Cecil McBee (B) speelden daar, gewoon weer jazz, maar wel vreselijk goed.
Daarna naar Bradley’s waar Kenny Baron (P) + Paul west (B) speelden, ook echt goed, o.a. Peter Washington was daar en ‘t was hartstikke gezellig, voor ‘t eerst in 10 weken enigszins dronken.
Het was prima om met Dado op te trekken, ‘t gevoel zegt dat ik hem nog wel ‘ns zal zien.
17-11-94 21:12 u, slecht nieuws uit NLD, Harrie onze kater is doodziek, straks is ‘ie er niet meer als ik thuiskom, morgen gaat ‘ie naar de dierenarts.
We zullen zien, op dit soort momenten moet je eigenlijk gewoon thuis zijn.
Verder eigenlijk ‘n rustige dag gehad, goed nieuws is dat ik eindelijk Mino Cinelu gesproken heb, ik zal ‘m woensdag zien.

19-11-94 02:51 u, ‘t is laat en de terminal is leger dan ooit.
Vanavond ‘n etentje gehad bij Bob vd Boom, ‘n prima avond met lekker eten en bijzonder gezelschap, met name ‘n bevriend wiskundig echtpaar was er aardig en interessant, ook de ex-vrouw van Sammy Figueroa was daar.
“What a small world”, zij werkt voor de gemeente en onderzoekt ‘t aantal gevallen van aids.
Zij wist te vertellen dat in de staat NY 70.000 mensen de ziekte hebben ontwikkelt.
Verder ben ik vanmiddag bij LP geweest, oa om Martin en Wayne te interviewen.
Het zijn nogal verschillende karakters, ook weer veel tijd doorgebracht met de A&R mensen.
Ook nog bij DC geweest waar ik te laat was voor de afscheidsreceptie, de meeste knulliebullies zal ik dus niet c.q. nooit meer zien, jammer dan.
Met de poes gaat ‘t GVD niet goed maar daar doe je helemaal niks aan.
Er gaat de komende week nog genoeg gebeuren maar toc¡h wil ik best naar huis, ‘t begint genoeg te worden, ook de centen raken op, maar dat kan na bijna 3 maanden niet anders.
19-11-94 14:40 u, en nu is Harrie, de poes, dood, shit, dat is van dat gelul wat je er eigenlijk niet bij moet hebben.
Ik word elke dag blootgesteld aan zoveel menselijke ellende dat ‘t niet meer normaal te noemen is, mijn Harrie gaat dood en vervolgens lig ik te janken in m’n bed in Staten Island.
Dat zijn van die momenten dat ik er niet zoveel van begrijp, ken je dat?

21-11-94 01:49 u, voor de 2de keer de ferry gemist op 1 minuut, niet best dus.
Ee‘n jonge vrouw, dronken, roept ‘n bekende: “H….., h schmuck, come here!”, hij komt nog ook, ‘t komende uur is ‘t “Barfly-time again”.
Vanmiddag opgetrokken met Mathew Dallas, ‘n gozer die ik ontmoet heb in de metro op weg naar de Bronx.
Vanavond met Wayne Cohen + vriendin naar Tito Puente + Celia Cruz in de BLue Note geweest.
Tito doet z’n kunstje en ‘t is indrukwekkend te bedenken hoe lang ‘ie dat al doet.
Hij is een van de weinige timbaleros die echt zacht speelt.
Verder is ‘t ‘n geweldige afzetterij, echt ongekend, $47.50 voor ‘n tafel met ‘n $5 -minimum, 1 set, oftewel 1,5 uur.
Naast me in de terminal zit ‘n vent geestdriftig alle geslachtsdelen uit ‘n pornoblad weg te werken met ‘n viltstift, hij lult in ieder geval niet in zichzelf, “He minds his own business”.

22-11-94 11:30 u, gisteren weer thuisgebleven, ‘t weer was erg slecht, regen en storm, gelukkig was de tv redelijk, o.a. ‘n documentaire over Polynesiers, ook voorvaders van de Molukkers (als ik ‘t goed heb).
Vandaag nog ‘n lange leesles en morgen naar Mino die 2 uur voor me uittrekt, Bash is terug uit Zuid-Afrika, hem zie ik vrijdag.
22-11-94 23:54 u, net bij ‘n concert geweest van Basia, in ‘t Neil Simon Theatre (Joop v.d. Ende en Cyrano de Bergerac, weet u nog?).
Ik heb Carl Vandenbosche (perc.) ontmoet, hij is ‘n “LP-brother”, en speelt met o.a. Incognito en Sade, ‘n erg aardige gozer die zoals z’n naam al verraad ‘n in Engeland geboren Ghanees is, “Funny old world”.
De show was nogal “niks aan de hand muziek”, mevrouw verkoopt kennelijk ‘n hoop cd’s en de tent was uitverkocht, leuk om weer ‘ns een allroud percussionist te ontmoeten die lekker speelt en veel werk heeft, ook hem zal ik weer zien, denk ik.
Verder ben ik vanmiddag vooral op DC geweest, daar begint ‘t afscheid nemen al, de 2 lesuren met Mike Lauren waren niet mis, hij liet me keurig op m’n smoel gaan, genoeg werk voor thuis!
24-11-94 02:25 u, ‘n heftige dag gehad.
Vanavond Martin + Vivianne’s bruiloft in ‘t East Penthouse van ‘t NY Hilton.
Salsaband en veel eten, weinig musici, eigenlijk was Will Calhoun de enige echte zwaargewicht, om 12 u was alles klaar, daarna ben ik met Wayne en Andrea (Martin’s kinderen) + aanhang nog op stap geweest.
Wayne heeft nog ‘n verrassend geheimpje verklapt.
Vanmiddag was ‘n heel ander verhaal, Mino Cinelu!
Ik ben dik 2 uur met hem bezig geweest, d.w.z. hij met mij.
Hij heeft macht en maakt met weinig duidelijk dat ‘ie op ‘n ander niveau zit.
Gelukkig heeft ‘ie ‘n aantal onverwachte tips om simpelweg beter en sterker te worden, dat betekent: werk aan de winkel.
Ik heb me nog niet eerder zo’n pikkie gevoeld maar dat zal wel goed zijn.
Het komt vooral doordat ‘ie ‘n benadering heeft die mij erg aanspreekt.
Mino ‘n erg aardige gozer en vrijdag zie ‘k hem weer.
Het kost veel geld maar ‘t is ‘t absoluut waard!
24-1-94 14:30 u, nog 2 dagen en dan is het weer afgelopen.
Vandaag is Thanksgiving en alles is dicht, iedereen is bij familie en ik heb geen idee wat ik ga doen.
Ik zou bij m’n huisbazen gaan eten maar die belden af, lekker dan!
Ik ga m’n troep maar ‘ns bij elkaar zoeken, morgen wordt ‘n drukke dag en zaterdag ook.
24-11-94 23:26 u, ik heb er maar weer ‘ns iets van gemaakt.
M’n Filipijnse maat had ook niks te doen dus zijn we iets gaan eten.
Uit ‘n telefoontje met thuis bleek dat ik niet zo failliet ben als ik dacht en zodoende zijn we ook nog naar Visiones gegaan waar ik, eindelijk, “Smitty” Smith heb zien spelen met z’n eigen band nog wel, Steve Wilson (s), Robin˛ Eubanks (trombone), die echt heel goed is, Graig Hany (s)., Kenny Davis (p), James Weidman (p), Bill Mobley (tr).
We wisten ‘t al maar wat ‘n beul is die “Smitty”, zeer ernstig!
Op de ferry overheerst de familiesfeer, erg druk, allemaal fijn weer naar huis met ‘n buik vol kalkoen.

25-11-94 22:08 u, de laatste avond op weg naar Steve Kroon die nu in Visiones bij “Smitty” zit, daarnet gegeten + gedronken + “gepooled” met Simon Cook, de manager van Billy Mann.
Vanmiddag weer met Mino opgetrokken, ‘n aparte vogel die ik hoog heb zitten.
Hij heeft me ouderwets over m’n kloten gegeven op ‘n manier die me erg aanspreekt, alleen zal er hard gewerkt moeten worden om de volgende keer als ik ‘m zie niet voor schut te gaan.
Hij zegt bijv: “Work on your tone, I’m not really happy with your tone”, dat komt aan kan ik u verzekeren.

26-11-94 01:18 u, nog 1 keer de “Barfly-ferry”, Steve heeft me net afgezet met z’n Cadillac en dat is zo’n afscheid wat ik pijnlijk vind omdat ik ‘m echt mag.
We zien elkaar weer als ‘ie met Luther naar Europa komt.
Ik zei nog dat ik ‘m graag zou opvolgen mocht ‘ie moe worden van z’n baas, hij zei: “Oh, yeah, but I’ll tell you man, there is a lot of guys waiting for me to drop dead”.
Volgende week doen ze de Dave Letterman Show en Carnegie Hall en daarna gaan ze voor ‘n week naar Nassau, 1 gig en verder op ‘t strand liggen en cocktails drinken.
26-11-94 13:07 u, nog 1 keer de stad in om te shoppen.
Ik heb ‘n hele lijst, de Egyptische taxichauffeur die me s’ nachts steeds naar huis bracht van de ferry brengt me naar JFK, dat leek me ‘n goed idee, ook met zo iemand ontwikkel je ‘n band.
26-11-94 20:30 u, en die band kost me dan toch nog $35, en voor dat geld komt ‘ie ook nog 30 min. te laat, wat wil je nog meer!
Vanmiddag Carl Vandenbossche nog tegengekomen in Manny’s, ‘n prima winkel.
Ik moest helaas nog snel even wat Pete Engelhard spullen kopen.
Gelukkig heeft de beroemde Marko me weer flink gematst, ook Steve Arnold, hoofd slagwerk en schoonzoon van Buddy Rich, is ‘n prima vogel dus ook dat afscheid was emotioneel, zullen we maar zeggen.
Verder ‘n spijkerbroek, Timberlands, ondergoed enz., “America’s best” als ‘t ware.
Nog 1 keer de waanzin van de stad in ogenschouw genomen om me vervolgens weer te gaan richten op dat prachtige, rustieke, op palen gebouwde, dorp aan de Amstel, waar ik alweer dik 13 jaar woon.

27-11-94 09:54 u (NLD tijd!), we zijn d’r bijna.
Niet echt geslapen, jammer, wel veel overpeinsd aangaande deze trip.
Was ‘ie nou echt zo voorbij?, daar lijkt ‘t ineens op, maf, nou ja, hoe dan ook, geslaagd is ‘t sowieso.
Ik ben erg blij dat ik Mino nog te pakken heb gekregen, die heeft nog even op ‘t laatst ‘n flinke beuk uitgedeeld, zonder die beuk was ik meer voldaan naar huis gegaan>
Het was me al duidelijk dat er weer ouderwets gestudeerd moet gaan worden maar hij heeft me meer dan wie dan ook laten zien waarom.
Het heeft natuurlijk veel te maken met ‘t feit dat ik hem als totale percussionist c.q. muzikant interessanter vind dan ‘n aantal van de beulen die ik de laatste 3 maanden gezien en gesproken heb, hoe inspirerend dan ook.
Ik vind wat hij (zet “Sporting Life” van Wheather report maar op) en ook bijv. Bash doet, universeler of zoiets.
Ik zal daar met nog meer energie aan werkend
Aan m’n gehele aanpak zal echter weinig veranderen; Jeroen blijft Jeroen en daar is niks meer aan te doen!

Jeroen 3 maanden in NYC in 1994, 2e maand……

DAGBOEK NYC 1994

Hieronder zie je de tweede maand – oktober – één op één alle notities zoals ik ze destijds 3 maanden lang elke dag in mijn Psion (#failiet) maakte toen ik 19 jaar geleden 3 maanden lang in m’n uppie in New York City vertoefde om ‘ns te kijken hoe het daar zo ongeveer aan toe ging….

Egens de komende tijd zet ik de laatste maand, november, ook wel op dit blog.

Voor het leesgemak hier wederom wat uitleg bij een paar van de gebruikte afkortingen:
DC = Drummers Collective, privé drums – percussie school waar ik veel geweest ben, om lessen te nemen, maar ook om les te geven….
Martin & Vivianne = Cohen, dierbare vrienden die me aan m’n appartement op Staten Island hielpen. Martin is oprichter en destijds eigenaar van “LP”, Latin Percussion, ik was tot vorig jaar onder contract van dit percussie instrumenten merk. Het appartement was op Staten Island, niet op Manhattan zélf, daardoor heb ik 180 keer beruchte Staten Island Ferry gezeten, elke dag 2 keer….
Joris = Teepe, nog steeds een goede vriend en Jazz bassist die zich destijds aan het vestigen was in NYC. Nu is hij o.a. directeur van de Jazz opleiding van het Gronings conservatorium.
Bash = Bashiri Johnson, vriend en NYC super sessie muzikant, destijds o.a. in de band van Whitney Houston, later bijvoorbeeld ook op de afgelaste tour van Michael Jackson.

2-10-94 15:10 u, gisteren laat naar de stad gegaan, cd’s gekocht, vooral in opdracht (bijv. alles van Stevie Wonder waaronder “Songs in the key of life” voor Carlo de Wijs), naar Small’s geweest waar ‘t Gerry Gibbs (drums) 6tet speelde, erg goed, eigen composities, wederom ‘n prima collectief, Gerry heeft ‘n uitgebreide set met veel gongs en percussiemateriaal, z’n aanpak doet aan Smitty Smith denken die ik trouwens nog niet gezien heb, Small’s is eigenlijk de leukste club, niet zo duur en opgeblazen als de meeste andere clubs rond 7th Ave South.

3-10-94 01:40 u, 2 uur gestudeerd op DC, ‘n discman gekocht bij een heel vervelende meneer voor eigenlijk net iets teveel centen, weer met Bash in River Studio geweest, die blijkt van Donald Fagen en Gary Katz te zijn, weet ik veel!, alleen vocals en mixen vandaag.

4-10-94 11:50 u, gisteren eigenlijk vooral op DC geweest, ‘n chartreadclass van John C. bijgewoond wat erg ok was, verder vooral gestudeerd, s’avonds nog gegeten met een Fransman die ‘t 10 + 6 weeks pragramma had gedaan, op tijd naar huis gegaan, nog even TV gekeken, met name het nieuws: ‘n politieagent heeft zelfmoord gepleegd in de metro, het is de 11e agent dit jaar in NYC.

5-10-94 11:30 u, gisteren weer ‘n DC dag, veel onderricht en veel studeren, eigenlijk wel goed want thuis komt dat er niet echt meer van, gegeten met Bobby in Planet One Café van Anette Hendrikse in de East Village, ze woont al 23 jaar in NYC.
5-10-94 23:45 u, ‘n rhythmclass op DC + studeren, ‘n lange wandeling van 96th St door Central Park terug naar DC, weer eten in Planet One met Bobby, het weer is al 2 dagen prachtig maar het wordt kouder.

6-10-94 08:00 u, op weg naar Bash die vandaag Spyro Gyra’s nieuwe cd gaat inspelen, ik ben nu ‘n maand hier, eigenlijk gaat het prima maar er moet toch weer ‘ns wat nieuws gaan gebeuren, Mino Cinelu + Don Alias krijg ik niet te pakken, verder valt ‘t sowieso niet mee om mensen te activeren om kontakt te houden, ik moet overal zelf achteraan, ‘t bekende werk.
6-10-94 21:00 u, in Jay Beckenstein’s studio in “upstate NY”, midden in de bossen, groot woonhuis, apart gebouw voor de studio, zwembad, sauna, prima voor elkaar dus, Bash doet ‘t weer, iedereen blij en ik jaloers, dit is de shit waar ik ook goed in ben, al zeg ik ‘t zelf, weer volop tijd en sporen, lukt ‘t vandaag niet allemaal, dan komt ie gewoon nog een keer.

8-10-94 01:57 u, nou, m’n eerste gig in Amerika gespeeld, ‘n bedrijfsfeest, ‘n commercieel bandje met o.a. Bobby Sanabria, latin-jazz, reggae, van alles wat, ‘t stelde eerlijk gezegd niet zo veel voor maar dat maakt niet uit, zolang ik nog claves omkeer en allerlei andere wetten verkracht moet ik m’n mond maar houden, nu midden in de nacht met ‘n tas met handpercussie en 2 congas op m’n rug in de ferryterminal tussen de freaks, ‘t lijkt aardig op 13 jaar geleden toen ik voor ‘t eerst in A’dam begon te spelen voor een hamburger, ook met alles op m’n nek naar huis, fietsend weliswaar.

9-10-94 01:18 u, net terug van ‘n etentje bij Martin Cohen thuis, ‘n appartement wat vanuit New Jersey uitkijkt over de Hudson River op Manhattan, apeluxe!, aanwezig waren: Marc Quinones, Carol Steele, David Garibaldi, Giovanni Hidalgo, Bobby Allende en nog ‘n paar zware jongens, er werd weer gejamd, net zoals vanmiddag toen ze allemaal in Sam Ash waren voor ‘n LP promotie-sessie, het was goed om te merken dat ook deze jongens allemaal diep ontzag hebben voor wat Giovanni met ‘n conga doet, Bobby Allende zei: “If this guy starts playing, I don’t know if I have to laugh, cry, shit, smile or whatever”, later op de avond kwam ook Jimmy Delgado binnen met wie ik ‘n alleraardigst gesprek had, alles moet in dienst staan van ‘t collectief en de groove, pas dan gaat ‘t zweven, “chops” zijn niet belangrijk, teveel jongens willen alleen op “chops” studeren maar simpel time spelen is ‘t zwaarste wat er is, dat is in ‘t kort een van zijn berichten, ook dat ie er zelf bij was toen Patato Ray Baretto rechtstandig optilde, hoe dan ook, ‘n aardige vent die ik nog hoop te zien voor vertrek, ook Garibaldi was ok, ik moest Lucas van Merwijk complimenteren dus bij deze!, hij had Sticks & Strings gehoord en vond ‘t te gek, al bij alweer ‘n heftige dag, Giovanni vond de muziek van ‘t bandje met Frits Landesbergen erg mooi en dat was dus ook leuk om te horen, ik ben benieuwd of ‘ie me de volgende keer nog kent, ik had ‘m alleen die dag al 3 keer ‘opnieuw’ ontmoet en gesproken, men zegt dat ‘ie z’n leven aan ‘t beteren is, ook niet gek is dat ik ‘n clinic zal geven op DC, reeds 3 studenten hebben me gevraagd om ‘n les en nu maken we er dus maar ‘n Masterclass van op verzoek van, én in overleg met de directie.

10-10-94 14:47 u, het is weer zover, ik zit in ‘n controlekamer terwijl Bash ‘n cd voor Phil Upchurch inspeelt, Phil is altijd George Benson’s tweede gitarist, Ben Sidran is de producer, ook van hem heb ik al jaren platen in huis, m’n handen jeuken weer, op drums Michal Brandon van Prince of hoe die ook mag heten tegenwoordig, de muziek is heerlijke easygoing soul-fusion, shakertje, tamboerijntje, congatje, triangeltje enz. enz., gisteren trouwens voor het eerst geen muziek, ik ben gaan eten met de broer van onze filipijnse buurman in A’dam.

11-10-94 02:40 u, net terug uit SOB’s waar Patato’s band speelde, ‘n echte “Latin inside crowd”, Bobby heeft me voorgesteld aan meer mr. Rodriquez- en Gonzalessen dan ooit te voren, Patato speelde op ‘n gegeven moment de zachtste congasolo die ik tot nu toe in NY gehoord heb, gewoon ‘n paar van die melodietjes op 4 congas, echt helemaal te gek, vanmiddag trouwens nog kennis gemaakt met Bob Malach (sax) die ook voor Phil Upchurch kwam, “bizarre man” zou Hans Greve zeggen (een van Neerlands beste drummers trouwens), Bob kent ‘n hoop mensen in Ned. waarvan vooral Jasper van ‘t Hof, hij heeft met veel mensen gespeeld waaronder Stevie Wonder, Mike Stern en het Metropool Orkest.

11-10-94 19:53 u, nu al naar huis, ik ben zo verkouden dat ik er bang van ben, vroeg naar bed en geen “Tribal Tech” in SOB’s vanavond, hopelijk wordt ‘t geen echte griep, vanmiddag weer een leesles gehad op DC dus huiswerk genoeg!

12-10-94 16:00 u, voor ‘t eerst in precies 5 weken ‘n dag thuisblijven, ik voel me te beroerd, over 2 dagen komt m’n meisje en ik wil dus niet ziek zijn, Bash zit vandaag in de studio met o.a. Omar Hakim om live op te nemen en daar had ik bij kunnen zijn, morgen ook nog dus wie weet lukt ‘t dan, laat ‘t nou niet tegen gaan zitten!

13-10-94 13:06 u, vandaag de deur uit, nog niet 100% maar eh…, dikke lul dus!, wanneer zit m’n maat weer in de studio met mijn favouriete drummer?, vannacht goed geslapen en vanochtend de was gedaan, gestofzuigd enz., ook veel aan m’n huiswerk gedaan en TV gekeken, hopeloos, wat ‘n achterlijk gedoe!, al die talkshows waar de meest intieme zaken over tafel gaan, ‘t nieuws is ‘n soort telebingoshow, er moet gelachen worden!, ‘n particulier betaalde documentaire waarin Bill Clinton voor ‘n ex-cokeverslaafde en drugsfinancier werd versleten was ook wel komisch, met getuigenverklaringen en al, hoe dan ook, nu op weg naar de Dream Factory studio.
13-10-94 22:45 u, vroeg naar huis, morgenochtend vroeg op, Bash had zich vergist, het was ‘n gewone overdub sessie, geen Omar, jammer, de muziek was absoluut ok, ‘n beetje George Michael-achtig, Billy Mann gaf vrij duidelijk aan wat ‘ie wilde, z’n manager had leuke verhalen over Duran Duran voor wie hij tourmanager is geweest, van straatarme naar stinkendrijke proleet in no time, laten we ‘t houden op aanpassingsproblemen (met name voor de omgeving!).

16-10-94 15:40 u, “even uit de lucht geweest:, vrijdagochtend Julia van ‘t vliegveld gehaald, s’middags Japans gegeten in de Village, vroeg naar huis want m’n meisje was bekaf, zaterdag “de stad in” en s’avonds gegeten met Martin Cohen + Vivianne wat erg gezellig was, nu op weg naar Central Park en straks naar Bash, het weer is prachtig!.

17-10-94 00:42 u, Bash’ studio is zo goed als klaar, ‘t ziet er te gek uit en de apparatuur is 100% profi, we zijn luxe Japans vegetarisch uit gaan eten en daarna zijn Julia en ik naar Small’s gegaan waar weer prima muziek was, Brad Meldaw 4tet, jonge jongens, creatief en technisch van hoog niveau, ‘t is verbazingwekkend dat sommige jonge mensen hier zo volwassen en doorleefd klinken.

18-10-94 21:40 u, vanmiddag ‘n clinic gegeven op DC en dat was ok, alle “10 weeks certificate” guys waren er, de aandacht was prima, jammer dat bijv. Bobby er niet bij was maar die moest zelf lesgeven, verder met m’n meisje opgetrokken, lekker Thais gegeten en nu dus bijtijds naar huis.

19-10-94 21:48 u, net in Harlem naar “The world famous Cotton Club” geweest om de Diva’s of Gospel te zien, $20 incl. buffet, erg lekker eten en ‘n show die je eerder in ‘n buurthuis zou verwachten, de Diva’s waren “gezellig dik” en de band armoedig, nieuw was dat de dames na de show iedereen persoonlijk kwamen bedanken, ‘t was eigenlijk wel ok als je nietteveel niveau verwacht.
19-10-94 22:17 u, ‘n redelijk normaal geklede man staat z’n sokken te drogen aan zo’n handendroger in de wc op de ferryterminal, goed idee!

21-10-94 03:34 u, vanmiddag voor het eerst in 6 weken naar ‘n museum geweest, the Metropolitan Museum of Arts, groot en veel, eigenlijk vond ik de “van Goghen” vanwege de kleuren het mooist, ook onze andere jongens, zoals Rembrandt, hebben ‘n goede indruk gemaakt, daarna weer gegeten met de broer van onze filipijnse buurman, daarna naar Small’s gegaan waar Dave Kikorski speelde, de muziek was weer ok, op de jamsessie na afloop weer ‘ns ouderwets ‘n hele horde saxofonisten die zonodig moeten, die leren ‘t ook nooit!

22-10-94 10:12 u, op weg naar Martin C om voor ‘t weekend naar z’n buitenhuis in Southampton te gaan, gisterenavond Jerry Gonzales & the Fort Apache Band gezien met als speciale gast Chanquito op timbales, wow!, die speelt dus echt te gek, ‘t was in de Fivespot, ‘n prachtige tent met ‘n hopeloze organisatie, duur en geen of slechte service, Jan Hartong was ook daar, hij stond eigenlijk te vertellen dat ‘ie helemaal tegek was, iedereen kent inmiddels Nueva Manteca, we zijn na 5 keer de rekening vragen gewoon weggelopen, even eng want ze kunnen je natuurlijk pakken, maar goed, later zijn we nog even bij Les Poulets geweest om Tito Nieves + band te zien, ik vond ze veel beter dan de 1ste keer, de timbalessolo van Victor Maldonado was absoluut raak, ook de bongosolo was te gek, vooral z’n sound was vlijmscherp, de japanse congadrummer is met name strak en functioneel.

24-10-94 12:37 u, vanuit Southampton met de Long Island Rail Road op weg terug naar NYC, we hebben ‘n heerlijk weekend gehad in Martin’s buitenhuis, de herfst is echt prachtig in de bossen, lekker eten, veel ouwehoeren, wandelen, slechte films gehuurd, open haardvuur etc., het blijft fascinerend om met Martin te praten over alles wat “the industry” betreft, hij is een van de meest bizarre mensen die ik ken, hij heeft genoeg verhalen over alle grote namen in de percussiewereld inclusief zichzelf voor ‘n boek, bijvoorbeeld het verhaal over die ene keer dat ie met ‘n Concorde heeft gevlogen maar zo dronken was dat ‘ie er zich niks van herinnert behalve dat ‘ie ‘n joint in z’n borstzak had die opgestoken werd toen z’n engelse distibuteur ‘m van Heathrow kwam halen, “That’s the way to get a reputation”, gisteren Alexander gesproken, hun kindje is om 17:09 u geboren, alles is ok, eigenlijk is ‘t vreselijk dat we daar niet zijn, maar ja, zo is ‘t nu eenmaal, Julia gaat morgen weer weg en zal ze alledrie wel snel zien, ik ga weer stevig aan de bak, er is genoeg te doen de komende tijd.

25-10-94 01:38 u, vanavond gegeten met Bobby S. + vriendin Tati, daarna naar SOB’s om Ray Baretto te zien, uiteindelijk zagen we ook Chanquito, Giovanni H., Richie Flores, Bobby Allende enz. in ‘n jam de kleedkamer was echt ‘n bende; zingen, zuipen, foto’s maken en vooral lachen, Ray lijkt me ‘n aardige, rustige man en z’n band was goed, ze leken echter geïntimideerd door de aanwezigheid van al die zwaargewichten, hoe dan ook, ‘n prima avond, ik was ook nog even bij DCI waar Giovanni morgen ‘n video gaat maken, er was in de band ‘n heftige ruzie gaande over de muziek, wie welke solo enzovoorts, leuk om dat op dit niveau mee te maken; volwassen worden valt niet mee!
25-10-94 20:08 u, net m’n meisje naar JFK gebracht, de 10 dagen zijn alweer voorbij, we hebben ‘t prima gehad, vanochtend eindelijk contact gehad met Huize Cinulu, meneer is na 15 nov. weer terug uit Japan, dan gaan we weer bellen dus!
25-10-94 21:35 u, alleen op de ferry naar huis gegaan, eigenlijk niet zo leuk, ik had ‘t niet erg gevonden om mee terug naar A’dam te gaan, ik vind A’dam leuker dan NYC, dat is na 6 weken wel duidelijk, duidelijk is ook dat ik me hier niet onvoorwaardelijk wil vestigen, dat wist ik eigenlijk al langer en het is bevestigd, het probleem is natuurlijk wel die waanzinnige muziek hier, altijd en overal, ik heb gewoon geen zin om weer een “the blues” leven te gaan leiden zoals 13 jaar geleden in A’dam, wonen in ‘n junkenhok zonder douche, idioten om je heen, elke dag tomatensoep met rijst, spelen met en voor klootzakken voor weinig geld enz., wellicht ben ik teveel verwend, ik ben wel tevreden met m’n privéleven, het dromen van internationale gigs houdt echter maar niet op en daar kun je in NLD dus niet zo veel mee, ach ja, we zullen zien.

27-10-94 15:08 u, op weg naar Victor Maldonado, hij woont in The Bronx, ik heb daarnet contact gehad met Steve Kroon, hij is de percussionist voor Luther Vandross, daarnaast is ‘ie ook sessiemuzikant, hij klonk prima door de telefoon en ik heb er ‘n goed gevoel over, ik denk dat ik ‘m snel zal zien, Joris is weer terug uit NLD en we zijn gaan eten en naar Small’s gegaan waar John Jenkins (dr) speelde met o.a. Brian Lynch (tr), ook Christoph Ertstösser was er bij, die bleek ook al een maand in NY rond te lopen met ‘n beurs, ook heb ik ‘n aardig gesprek gehad met Eddie Bob die congas speelt in Bobby’s band en leraar is op DC, hij benadert ‘t trommelen weer heel anders, ‘t gaat allemaal nogal ver en ik vind ‘t ‘n beetje ingewikkeld want hij kan ‘t niet helemaal in woorden vervatten, ‘t zit in ieder geval erg diep en waarom moet ik ‘t weer zo nodig rationeel bevatten?

28-10-94 00:55 u, met Victor naar ‘n concert geweest van Patato’s band met als gasten: Tito Puente, Bobby Carcasses, Chanquito, Jezus wat kan die man timbales spelen, ook ‘n solo die hij met z’n mond en z’n vingers op ‘n wang speelde, met natuurlijk claves in z’n andere hand, was niet van deze wereld, helaas was de muzikale organisatie niet op orde maar dat zal er wel bij horen, Chanquito was backstage erg boos omdat Patato door zijn vrije timbalessolo begon te spelen, Victor werkt overdag in een ziekenhuis en speelt daarnaast dus timbales in ‘n bekende salsaband, met ‘n vrouw en 2 schoolgaande kinderen kun je er niet van leven, ze wonen in ‘n bescheiden flat waar de trommels in de huiskamer staan, ‘t zijn erg aardige mensen, vanmiddag in de metro met ‘n vogel aan de praat geraakt met wie ik zelfs nog koffie ben gaan drinken op weg naar m’n afspraak in The Bronx, ook dat kan in NY.

29-10-94 15:29 u, gisteren weer ‘ns ‘n paar uur gestudeerd op DC, NY werkt wel inspirerend, er komen veel ideeën los, s’avonds naar Small’s gegaan waar Don Braden speelde, mooie muziek, met Joris heb ik ‘n plan gemaakt om met Dado Moroni samen ‘n opname te maken voordat ik weg ga, Dado vond ‘t ‘n goed idee dus dat gaat wel lukken denk ik, piano, bass en conga’s, wie weet kan ik er nog wat wat mee in NLD.

30-10-94 00:08 u, vanmiddag bij Morty Sanders thuis geweest, wat ‘n aparte ervaring is, hij maakt de mooist chekeres in de wereld en ze klinken ook nog te gek, wat echter belangrijker is, is dat ik hem ‘n zeer intigerende man vind; 73 jaar, fit, humor, relaxed en interesse in van alles, ‘n mooie flat aan Washington Square Park die overladen is met prachtige spullen, hij is ‘n bezienswaardigheid geworden zegt ‘ie zelf, z’n chekeres beginnen bij $300 en je moet er minimaal 3 maanden op wachten, ik kan ‘t me niet permiteren om er een te kopen maar daar zit hij helemaal niet mee, verder weer goed gestudeerd en met Joris gegeten, vervolgens ben ik niet naar clubs gegaan, dat scheelt zomaar $25!, wat speelt er deze week zoal: Chico Freeman, Terumasa Hino, Terence Blanchard, Phil Woods, Hilton Ruiz, Hank Jones, Larry Carlton, Wilson Pickett, Angela Bofill etc. etc., die heb ik dus allemaal niet gezien.
30-10-94 23:52 u, net vertrokken uit de “55 Bar” waar Leni Stern speelde, Mike’s vrouw, eigenlijk de eerste fusion-gig die ik zie in ± 7 weken!, belachelijk, ik word gek van al die latin, Leni + band was ok, niet echt heel heftig, op de cd’s zitten Chambers etc. dus dat is toch even anders, hoe dan ook een verademing om die muziek te horen, morgen zie ik Steve Kroon, hij “beepte” me, iemand die inderdaad terugbeld!, hoera, Chanquito zou vanmiddag om 1 uur ‘n gesloten clinic geven voor de “DC-faculty” (leraren), om 1 uur belde hij dus af, hij was pas om 9 uur thuisgekomen na ‘n avondje stappen, ‘n hoop “incrowd” was paraat, o.a. Café, ‘n percussionist waar ik veel over gehoord heb, ook Sammy Figueroa, en Carol Steele, jammer maar helaas, ‘t was echter ‘n prachtige dag en dat betekend wandelen, onderweg kwam ik ‘n engelse jongeman tegen, ontmoet op DC, die al ‘n tijd in NY vertoefd en ‘n “Vinny adept” is we hebben wat gegeten en ik hem ‘m o.a. over Kim W. verteld, hij wil graag de “Sinester Project” cd van Kim horen, hij sleepte me mee naar Leni en dat was achteraf ‘n goed idee!

31-10-94 16:48 u, in ‘t Apollo Theatre in Harlem bij ‘n repetitie van ‘n toneelstuk waar Steve Kroon perc. speelt, in ‘n 6-mans band, ‘t gaat over jongeren en ‘t straatleven, de muziek is vooral soul, ballad-achtig, de acteurs + actrices zingen allemaal waanzinnig goed, ‘t is ‘n gemengd gezelschap.

Jeroen 3 maanden in NYC in 1994, 1e maand……

DAGBOEK NYC 1994

Hieronder zie je de eerste maand – september – één op één alle notities zoals ik ze destijds 3 maanden lang elke dag in mijn Psion (#failiet) maakte toen ik 19 jaar geleden 3 maanden lang in m’n uppie in New York City vertoefde om ‘ns te kijken hoe het daar zo ongeveer aan toe ging….

Egens de komende tijd zet ik stapsgewijs de andere 2 maanden ook wel op dit blog.

Voor het leesgemak hier wat uitleg bij een paar van de gebruikte afkortingen:
DC = Drummers Collective, privé drums – percussie school waar ik veel geweest ben, om lessen te nemen, maar ook om les te geven….
Martin & Vivianne = Cohen, dierbare vrienden die me aan m’n appartement op Staten Island hielpen. Martin is oprichter en destijds eigenaar van “LP”, Latin Percussion, ik was tot vorig jaar onder contract van dit percussie instrumenten merk. Het appartement was op Staten Island, niet op Manhattan zélf, daardoor heb ik 180 keer beruchte Staten Island Ferry gezeten, elke dag 2 keer….
Joris = Teepe, nog steeds een goede vriend en Jazz bassist die zich destijds aan het vestigen was in NYC. Nu is hij o.a. directeur van de Jazz opleiding van het Gronings conservatorium.
Bash = Bashiri Johnson, vriend en NYC super sessie muzikant, destijds o.a. in de band van Whitney Houston, later bijvoorbeeld ook op de afgelaste tour van Michael Jackson.

7-9-94 19:00 u, aangekomen op JFK, lange vlucht, ook nog vertraagd, de subway naar de Staten Island ferry, ik zie 2x een Gretch building, een armoedige trip met het bekende straatbeeld, doet eigenlijk aan Jakarta denken, 2 homeboys wisselen hun raps uit tussen 2 stops en gaan weer zwijgend uit elkaar, bij de Staten Island ferry voor ‘t eerst de skyline en de Statue of Liberty, het weer is heerlijk zacht, hoe zou m’n huis zijn?, de zon gaat onder, een grote zwarte man zingt prachtig en keihard ‘Just Once’ van James Ingram terwijl ik van de ferry naar een taxi loop.

8-9-94 14:00 u, het huis is te gek. op de radio is 88.3 FM Jazz, 101.9 FM Fusion en 107.5 FM Soul, alles is aanwezig, het lijkt alsof mijn eigen cd en lp collectie hier neergezet is, het is ± 15 min. lopen van de ferry, voor ‘t eerst in Drummers Collective (DC), achter me hoor ik heftige latin, het blijkt een prof. repetitie te zijn, ook daarvoor is ruimte te huur, John Castellano verwelkomt me en zegt dat a.s. maandag een nieuw semester begint, dat is een goede gelegenheid om echt kennis te maken met het gebeuren, we spreken af om mijn situatie dan te coördineren, hij geeft me een oefenhok om even te spelen, na iced-tea van de onderburen (McDonalds) even ‘n uurtje gespeeld, overal om me 32sten op bassdrums in gevecht om 2 en 4 gewoon steady te houden, straks naar Joris om te gaan voetballen in Central Park en om alvast m’n adres voor oktober te zien, het weer is erg warm.

9-9-94 02:45 u, in Bradley’s geweest met Joris, Peter Washington + James Williams + Billy Pierce speelden daar, de muziek was rustig en vreselijk goed “hoge school” zou Johnny Engels zeggen, Don Grolnick liep nog even binnen, nu eenzaam op de desolate nachtboot, ik ben helemaal op.
9-9-94 18:20 u, op weg naar een eetafspraak met Martin + Vivianne, met Yvon een jeans gekocht in ‘n shoppingmall $27.07, ‘n lift terug met Vivianne’s zus Nancy en nog iemand, “the jetleg is there”, gesproken met o.a. Bash, Ray Tragellas van LP, en Bob v.d. Boom, anw.app. ingesproken van o.a. Mino Cinelu, Don Alias en John Roderick van Kaman, op de ferry zingen 2 guys + keys soul o.a. “My Girl”, “Off The Wall”.

10-9-94 00:30 u, gegeten in Nohol-star op de hoek Bleeker/Lafayette, ook Marc Quinones en Chris Trujillo waren erbij, Chris moest in CBGB’s spelen met de Black Crowes die om ook intiem en klein te spelen onder een valse naam optraden, iedereen op de gastenlijst en backstage, niemand is naar de gig gegaan, nog even Marc’s “getattooërde” congas gezien waar nieuwe plastic (!) LP vellen opzitten, Martin bracht me met gierende banden naar de ferry in z’n nieuwe spierwitte Mercedes S500, veel mensen en drukte op de ferry, ik voel me goed, er is al veel gebeurd.
10-9-94 18:05 u, op naar de stad, voor ‘t eerst alleen, een half uur lang vol verbazing in de langzaam vol lopende vertrekhal van de ferry gezeten, de varieteit aan mensen is absoluut onvoorstelbaar, vooral de zwarte mensen en helemaal hun kinderen zijn “totally hip”, straks naar George Coleman 4tet, of naar T.S. Monk 6tet, of naar John Scofield 4tet + John Abercombie met Dave Holland en Jack de Johnette, of naar Don Byron 5tet, eerst maar ‘ns eten, chinees ofzo.

11-9-94 01:00 u, in de village nog een gozer tegengekomen die ik ook in het vliegtuig heb gesproken, ene Joe, een indo die voor ‘t eerst naar NYC ging, hoe is het toch mogelijk?, de muziek werd T.S. Monk in de Sweet Basil, staand aan de bar, $15 + a free drink, een tafel is $15 + $10 minimum, de gig is fantasties, erg avontuurlijk, goede solisten maar vooral een te gek kollektief wat al 3 jaar samenspeeld, Monk drumt energiek en erg stuwend, hij entertaint erg relaxed en vrolijk, ook spelen ze een paar van papa’s stukken, voor ‘t eerst voel ik “the Monk thing” live, pianist Ronnie Mathews speelt prachtig, zo moet een jazzgig zijn, ik hoop dat de metro op tijd komt om de ferry te halen, die gaat ‘s nachts maar eens per uur op elk half uur, zou ik voor het eerst de boot missen?
11-9-94 01:48 u, de boot gemist dus!, een koele vertrekhal vol met bizarre types, voor me een Jezustype in een ongezonde roes, vervuild en met bebloede knieen, een grote chinese helemaal in ‘t zwart, een joodse jongeman met een bovenlijf wat twee keer breder is dan z’n onderlijf, ook in ‘t zwart trouwens, een visser met hengel en vangst, hippies, hiphoppers, party- people, oudere in elkaar gedoken en slapende mannen, vooral blank, sowieso veel duttende mensen, veel gymschoenen, veel dikzakken en veel enge nepnagels, het vertrekbord zegt: “next boat departs in 30 minutes”, om 3 uur pas thuis dus, shit, had ik nou maar wat langer in de Sweet Basil blijven hangen, dat mocht zonder extra “charge”, er is een man naast me komen zitten wiens enkels uitpuilen over z’n gymschoenen, ze zijn opgezwollen en helemaal korstig, het ziet er uit als klompvoeten waar ie niet aan geholpen is, hij krabt continue aan z’n zak en mompelt wat onverstaanbaars.
11-9-94 11:45 u, even Martin gebeld om ‘m een goede reis te wensen, hij gaat drie weken naar Europa voor zaken, zij hadden gisteren een etentje met Paulinho da Costa (‘fortune’ zoals een Engelse producer ooit eens tegen me zei) die voor één track first class overgevlogen werd uit LA voor ‘n Vanessa Williams cd, 5 flightcases met spullen, limousine service, enz., je hebt altijd baas boven baas!

12-9-94 02:20 u, net terug uit de stad, Joris was vanmiddag hier en daarna zijn we samen naar de Village gegaan, het eerste bezoek aan Tower Records, burritos gegeten in de East Village, koffie gedronken en weer ‘ns ouderwets over ‘t leven en de betekenis ervan geluld, bovendien de nodige anekdotes over jazz in Nederland uitgewisseld, hij is ‘n relaxte gozer met een uitgesproken idee over het een en ander, altijd goed dus, ook nog naar “Café Wha” geweest alwaar heftige funksessies zouden zijn, er speelde gewoon een kutband die me deed denken aan ‘n niet nader te noemen band waarmee ik nog wel ‘ns geschnabbeld heb en die godzijdank niet meer bestaat, Leni Stern speelde om de hoek, hebben we maar niet meer gedaan, vrouw met ‘n kleine baby, zoontje en plunjezak, ze vroeg hoelang het nog zou duren naar de ferry, het was weer krap aan, ik beloofde te helpen, even later duwde ik dus een kinderwagen tussen twee piepende wagons door terwijl zij die zware plunjezak sjouwde, het ventje sjokte dapper mee, we hebben ‘t gehaald, ze kwamen met de Greyhound uit Washington, het ventje had bij z’n vader gelogeerd, mooie boel dacht ik nog, wie de kindjes krijgt mag ze houden, eenmaal van de boot af verdwenen ze in de nacht, het ventje duwde de wagen, zij tilde de loodzware zak.
12-9-94 09:40 u, op naar Drummers Collective, eerst weer ‘ns geprobeerd om Ireng te bereiken wat al dagen niet lukt, het wordt frisser, ben benieuwd, zouden moeder + kindjes + plunjezak nog op de plaats van bestemming zijn gekomen?, de ferry is nu echt vol, ‘t staartje van ‘t spitsuur dus.
12-9-94 19:30 u, vanochtend het eerste onderzoek bij DC gedaan, het was de kennismaking + evaluatie van ‘n nieuwe groep studenten voor ‘t “10 weeks certificate program”, de onderlinge niveaus liepen nogal uiteen, vanmiddag voor $100 ‘n beeper + aansluiten + 3 maanden service gekocht, binnen ‘n uur aangesloten, “this is America”, nu met Ray in Hudson Park bij ‘n concert van Patato + band, de man was weer ‘ns te laat maar speelt prachtig melodisch en open, een knuppeltje in zijn rechterhand, het is echt ‘n ontzettend klein mannetje, hij lijkt helemaal in z’n eigen wereld te leven, “the best congadrummer in the world alive today”.

13-9-94 00:15 u, gegeten met Ray en daarna naar SOB’s gegaan voor een gig van Gilberto Santarosa + 14 mans band, Puertoricaanse salsa op z’n best, het swingt als de tering, alle radartjes grijpen perfect in elkaar, arrangementen zijn fantastisch, kennis gemaakt met Eddie Montalvo, ‘n autoriteit in de salsa wereld, ik ken zijn naam al vanaf de eerste LP catalogus die ik 16 jaar geleden zag, aardige man, in de pauze kwam Tito Puente zelf in de kleedkamer, hij had het hoogste woord, “he’s still the king of salsa!”, als ik me boos had gemaakt had ik “Bols was erbij” foto kunnen maken, ze waren echter in hun eigen ding en daar moet je dan van afblijven vind ik, ben nog maar 5 dagen hier, er is al zoveel gebeurd.
13-9-94 11:50 u, uitgeslapen, mijn meisje gesproken, het gaat goed met haar, hoera, ook met Reyn v.d. Lugt (directeur culturele zaken van het Ned. Consulaat) gesproken, klonk goed, hem spreek ik in okt. weer als ‘ie terug is van een trip.
13-9-94 21:35 u, voor de eerste keer vroeg naar huis, op ‘t DC ‘n clinic van Ricky Sebastian (o.a. Tania Maria) bijgewoond, was wel ok, dit was de rustigste dag tot nu toe, straks ‘n “Bud” bij de buis en op tijd naar bed.

14-9-94 21:40 u, vanochtend op tijd op voor een afspraak met John C. om om mijn situatie te coordineren, ik krijg “faculty status” en dat is goed nieuws, gratis oefenen als er een ruimte is, inzitten bij de studenten van het “10 weeks program” en ‘n korting op de privélessen (toch nog $36 p/u), eerst maar ‘ns proeven wat er gebeurd, Bobby S.’s Afro/Cuban/Brazilian class is een introductie op ‘t gebied van Latin jazz en claves, ik vond het interessant om ‘t in een kompakt coherent betoog te horen, ‘n aantal oefeningen (voor de studenten) gaan me nog een hoop zorgen geven, m.n. de onafhankelijkheid tussen handen en voeten valt even tegen, dit is kost voor Lucas van Merwijk.

15-9-94 01:30 u, alweer veel gewandeld vandaag, ik “woon” hier nog niet lang genoeg om me totaal efficient te verplaatsen, gewoon rondlopen blijft te gek, chinees gegeten bij “Fast Wok”, $4.50 voor ‘n heerlijk bord met witte rijst en kip, groenten + noten, de manier van doen doet me denken aan Jakarta, veel lawaai en continuiteit, daarna op ‘n terras 2 rijksgenoten gesproken die stage lopen bij de U.N., geen vergoeding en geen beurs, gewoon voor eigen kosten ervaring opdoen in de hoop een zonnige carriere tegemoet te gaan, het is zo slecht nog niet in de cultuur!, verder naar Small’s geweest alwaar Joris’ vriend Don Braden (tenor) speelde met o.a. Essiet Essiet (bass) en John Jenkins (drums), Small’s heeft geen drankvergunning en daarom geven ze het weg, $10 cover + free drinks, na 2 uur een jamsession to 8 uur!, daarna ontbijt.
15-9-94 21:15 u, “walking down 6th Ave.”, eindelijk op weg naar Bashiri die heeft gerepeteerd met Whitney Houston in Radio City Hall, vandaag bij LP geweest, fotoos gemaakt, de ritmesessie van Tito Nieves ontmoet, aardige jongens die ik later nog ga ontmoeten bij ‘n optreden , Tito (“I’m an ex-alcohol and cocaine addict”) vertelde over de buurt waar ie vandaan komt; “If you walk in there and they don’t know ya, they stab ya; if they know ya, they shoot ya”, pizza gegeten met Kathy van LP, uurtje gestudeerd bij DC, gisternacht met Jimmy Keller gesproken die nog steeds professor aan ‘t worden is in Missoula/Montana, we moeten elkaar zeker nog uitgebreid gaan spreken, even ‘n stop voor ‘n frozen yoghurt die natuurlijk onhandelbaar groot is, ‘n rondje Village Voice; Cedar Walton in de Sweet Basil met Billy Higgins, Larry Coryell 4tet in Metropolis, the Mingus Big Band in Time Café, Ron Carter 5tet in the Village Vanguard met Lewis Nash, Bo Diddley in Manny’s Carwash, Burning Spear in the Manhattan Reggea Center, The Chimpanzees in the Knitting Factory, latin-jazz jam in the Blue Lounge, etc.etc.etc. , het gaat maar door.

16-9-94 18:35 u, nu pas de stad in, overdag eigenlijk niet veel gedaan, vooral naar c.d.’s van Chad Wackerman en Kenwood Dennard geluisterd, waarom zijn c.d.’s van drummers toch zo vaak muzikaal vaag en oninteressant?, nu op weg naar DC om te studeren, vanavond naar Bradley’s met Joris, het is mostig en fris, tegenover me in de metro zit ‘n cowboy met vriendin en grote hoed met ‘n slangenkop erop, als ‘ie net zo stom is als ie eruit ziet is ‘t niet best met die twee.
16-9-94 23:10 u, in Bradley’s en vanavond wel op tijd naar huis, in DC mocht ik bij de repetitie van Bobby Sanabria’s band zitten, wow!!, zeer heftige latin-jazz, zijn onafhankelijkheid is echt te gek, HH doet claves + soms cowbell, Rechts doet cowbells + cymbals, Links doet ‘n verdeling over toms + snare, BD doet ook ‘n link figuur en zingen + cues geven, ook de rest van de bandlaeden zijn multi inzetbaar en goed, snel naar NLD halen die band, ik had m’n portie inspiratie al meteen binnen voor vandaag, nog ‘n uurtje gespeeld en daarna voor ‘t eerst weer Japans ($8) gegeten, buiten om de hoek babbelt Monty Alexander met Cedar Walton in ‘n pauze tussen twee sets, nu weer de ferryterminal waar ook de Jezus met kapotte knieen weer van de partij is, het begint allemaal zo gewoon te worden.

17-9-94 15:30 u, zonder plan naar de stad, vannacht nog Sheila E op tv gezien, met haar nieuwe band, Joey Herida op drums, ook George Clinton + band, allemaal live op ABC, ook ‘n leuke commercial gezien: camera gaat langs de stoep en je ziet los afval: “Don’t litter the streets, people have to sleep here” en dan zie je dus ‘n dakloze liggen, erg onderhoudend!, het weer is klef en warm, helicopters vliegen af en aan rond de Statue of Liberty.

18-9-94 02:00 u, het werd weer veel lopen, recht naast de ferry in Battery Park was ‘n Rap/Hiphop feestje aan de gang, allerlei “Homeboys” deden hun ding met wisselend succes, het was in ieder geval swingend, hard en heftig, even bij J&R rondgekeken en toch maar 2 cd’s van Michael Brecker gekocht ($20), daarna via Little Italy naar DC gelopen, ook nog in Keith Haring’s Popshop rondgekeken, DC was dicht, had ik moeten weten, Chinees gegeten en naar The Squire gelopen alwaar ‘t D.D. Jackson 4tet (?) optrad, snel weg en naar Small’s gegaan om Walter Bishop Jr. te zien, ‘n goede pianist die ook nog rijmt en dicht, met name over Monk, Miles en Parker met wie hij nog 3 jaar gespeeld zegt te hebben, namen van bass en drums kon ik niet verstaan, naast me in de terminal zit ‘n neurotische Peruaan en daarnaast ‘n vrij jonge mevrouw in ‘n bloemetjesjurk die zo uit Junglebook lijkt te zijn weggelopen, vreselijk volumineus, met snor, ‘n rode kleurspoeling van ‘n paar maanden oud en met ‘n zilveren Happy Anniversary ballon aan ‘n rood touwtje, helemaal alleen, wederom veel armoe en partypeople om me heen.

19-9-94 03:35 u, Yes, Yes, Yes!!, dit was de dag, ik zou bij ‘n sessie van Bash gaan kijken en hij laat me dus meedoen, het is z’n eigen produktie en we hebben samen ‘n paar dubs gedaan, hij ‘t merendeel maar toch, even de band: Charlie Drayton Drums, Michael Beard Keys, Victor Bailey, jawel! Bass, (?) Guitar en Anestesia (?) Rap, een groove zoals ik in NLD nog nooit gehoord heb, met de drumsound idem, het gaat om ‘n nummer wat gesleten moet worden aan ‘n maatschappij, van die drummer had ik nog nooit gehoord, hij heeft ‘n deel van Steve Jordan’s klus overgenomen bij Keith Richards’ solo project (Expensive Wino’s).
19-9-94 13:40 u, op naar de “reading class” van Michael Lauren, nog even over gisteren, eerst de was gedaan, hoort er ook bij, daarna vanaf 14th St. naar 95th St. gelopen, daar zit de studio, ‘n stop bij Central Park alwaar ‘n jong gezelschap van zwarte heren ‘n act hadden; een drummer 6 dansers die op een wisselende groove de meest waanzinnige passen hadden, breakdance en acrobatiek, allemaal even swingend, vervolgens met de hoed rond waar je dan ‘n paar dollar in gooit terwijl je later weer ‘n vermogen kwijt bent aan ‘n bezoek aan ‘n Jazzclub, eigenlijk gestoord als je de prestatie van die jongens tot je laat doordringen.
19-9-94 22:23 u, vanavond maar weer even op tijd naar huis, de “chartreading class” was pittig en gaat weer studie vergen, bij ‘t Panasonic Village Jazzfestival geweest in Washington Square Park, daar was Cedar Walton met o.a. Billy Higgins, Stanley Turrentine en Eddie Harris, wederom Jazz zoals het bedoeld is; mooie nummers, mooie lijnen, simpele begeleiding, alles raak, deze mensen hebben deze muziek gebouwd, Eddie Harris deed een wanzinnige vacal/scat solo, daarna gegeten met Joris en Dado Moroni, ‘n italiaanse pianist die gevaarlijk goed schijnt te spelen, morgen Whitney live in Radio City Hall.

21-9-94 02:13 u, net uit ‘n studio gekomen waar Bash na de Whitney show nog ‘n sessie ging doen voor Kylie Minogue, goed om te zien hoe dat werkt, zo’n beetje hetzelfde als bij ons; beetje slap lullen, even naar de track luisteren, ‘n vaag idee van de producer, David Morales (“some tambourineshit with 16’s and some congas, eggs and chimes”), Bash maakt er wat van en in de controlekamer gaat ‘t gesprek over vrouwen (Hey man, they have some fine women in Buenos Aires!), draagbare telefoons, auto’s, huizen etc., toch is ‘t wel duidelijk dat hij hier krediet heeft, er wordt met veel repect over ‘em gesproken, de gig met Whitney was anders dan wat ik in NDL 2 x heb gezien, het was duidelijk een ‘n thuiswedstrijd, ze was spontaner en spraakzamer, weer die baby en Bobby ‘t podium op en ook haar zus Sissi die dus “spontaan” ‘n liedje zingt, en hoe!, door merg en been gaat zoiets, Mike Baker op drums (even niet met Zawinul), Freddie Washington op bass en nog ‘n paar van dat soort jongens, dat lukt dus wel!, na de pauze met compleet orkest en voor Bash ‘n andere setup die ook weer achterlijk groot is, dit moet i.v.m. ‘t stageplan, vanmiddag nog 2 uur gestudeerd op ‘t DC.

22-9-94 15:00 u, gisteren John Roderick van Gibraltar ontmoet en m’n endorsement rechtstreeks met hun geregeld, dat maakt ‘t leven weer wat makkelijker, ook weer ‘n klas van Bobby Sanabria gevolgd en wat gestudeerd, daarna Bob van den Boom ontmoet, ‘n rijksgenoot die hier ook al 3 jaar aan ‘t knokken is om in de muziek aan de bak te komen, s’avonds met Joris en Ruud Pronk naar Kenny Baron in de Village Vanguard geweest, Benny Riley drumde erg avontuurlijk en smaakvol, binnen anderhalf uur weer buiten; $22, vanochtend lui geweest en wat telefoontjes gepleegd, ook m’n meisje gelukkig gesproken, vanavond eten met Vivianne en later Salsa met Tito Nieves, eerst nog naar DC en Manny’s om nieuw Gibraltar materiaal te zien.

23-9-94 00:40 u, bij Manny’s nog met William Calhoun gesproken, hij is gek op Holland en vond ‘t jammer dat ‘ie in R’dam op de beurs zo’n haast had, ook de guys van de Urban Dance Squad vind ‘ie te gek, verder even gekeken bij “La Belle Epoque” alwaar Martin en Vivianne misschien hun trouwfeest willen houden, Patato + band hadden daar een schnabbel op ‘n privé feest, “Patato Valdez voor al uw feesten en partijen”, nog ‘n uurtje op DC en daarna naar ‘n gig van Joris met 2 gitaristen in’n kroeg, voor hem niet erg verheffend, voor ‘t eerst de hele dag regen.
23-9-94 16:35 u, slecht weer, er is ‘n boom omgewaaid tegen m’n appartement, nog geen spektakel, vandaag geen telefoon, niks, eerst naar DC, vanavond naar Tito Nieves’ salsa band om Victor Maldonada te zien.

24-9-94 03:35 u, het was in “Club Broadway” (at 96th St.), ‘n echte salsa club, de band was weer zo’n machine waar alles aan klopt, ook Mark Anthony was daar met band, de timbalero was Bobby Allende, ‘n jongeman die levgensgenaarlijke dingen speelt en die er dus ook wel ‘ns uitvliegt, Mark is ‘n nieuwe ster in de salsa wereld en alle meisjes gingen uit hun bol, hij ziet er uit als de zanger van “Wet Wet Wet” ofzo maar hij doet de hele “Mi Amor” business vol overgave, in de metro struikelt ‘n meisje bijna over ‘n slapende zwerver, “Motherfucker, watch out!, fuckin’ bum!”, gezellig ’n avondje uit geweest met haar vriendinnen.

25-9-94 00:10 u, in de rij voor de Sweet Basil om Terumasa Hio’s big band te zien, op percussion Don Alias, zou ik ‘em dan eindelijk te spreken krijgen?, ‘t is erg druk dus ‘t zal wel niet. 25-9-94 02:40 u, inderdaad, ik ben niet eens naar binnen gegaan, $15 + $10 minimum om aan de bar te staan voor 1 set, in Small’s speelde ‘n te gek bandje, sax, tropet, bass en drums, jonge gasten, veel energie, ook zacht, zou ‘t zo ook geweest zijn in de tijd van Parker en consorten?, “I’ll never know!”, wat ik wel weet is dat ik, na ‘n etentje met de huisbazen, in m’n appartement kan blijven tot november terwijl ik in Joris’ kamer zou gaan, daar ga ik dus iemand anders voor zoeken, en snel want Joris gaat dinsdag naar NLD en hij moet het er ook mee eens zijn.

26-9-94 02:30 u, net terug uit de studio waar Bash ook vorige week aan z’n eigen materiaal werkte, dit keer vooral vocals, ‘n beetje soft materiaal, hippie-achtig, ‘n tamboerijn dupje wat ik GVD niet snel flikte, voor mij verder vooral heftige gesprekken met o.a. Sheron, ‘n rap-artist met wie Bash werkt, zij was politie agente in NY, ook undercover bij de DEA, bovendien weduwe van haar dochters vader die aan aids is overleden, ‘n schat van ‘n meid, ook Eric, ‘n zanger en pianist, deed mee in de “sessie”, bovendien was Monifa (Bashiri’s ex) even daar met hun zoontje Julani die ik alweer 2,5 jaar niet gezien had, “the social thing”, Dianne (?) ‘n achtergrondzangeres die o.a. met Curtis Mayfield had getourd zong prachtig in ‘n ballad, geen funk vandaag, bij DC was ik nog even bij ‘n clinic van Chester Thompson, belangrijk was dat hij drummern primair benadert vanuit muziek en niet vanuit drummen op zich, wat ik er van mee heb gemaakt kwam erg ok over.

27-9-94 04:35 u, om 9 u op, naast een huurder voor Joris regelen eigenlijk alleen op pad geweest met Bobby Sanabria en Duduka de Fonseca die ‘n clinic hadden in Long Island, erg goed was dat, Duduka is de “Brasil-guy” op DC en doet gekke samba’s etc. op drums, Bobby is het eerder beschreven monster in de Afro-Cuban hoek die z’n hele introductie over claves doet terwijl ‘ie speelt en praat tegelijkertijd, er wordt ‘n hoop handel verloot en de sfeer is prima, daarna (1,5 uu rijden) eten in de South Bronx en nu maar weer naar huis, moe!.

28-9-94 02:15 u, pas om 18:00 u naar de stad gegaan, ik zou via DC naar ‘n latin jamsessie, op DC ben ik echter weer aan Bobby blijven hangen en we zijn ergens gaan eten, veel babbelen, terwijl ik 2 jaar geleden dacht dat hij opgefokt was ga ik ‘m nu echt mogen terwijl ik muzikaal uit een heel andere wereld kom.
28-9-94 11:08 u, op weg naar naar ‘n afspraak met Bash en de maatschappij die zijn perc. sample cd uitbrengt, gisteren op de ferry ‘n type gezien wat me maar niet los laat, ‘n grote blanke man met z’n halve hoofd in verband die ‘n groen operatiekamerhemd droeg en ook zo’n plastic identificatiebandje om z’n pols, dat in combinatie met de blik in z’n ogen deed me meteen aan “One flew over the cuckoo’s nest” denken (“Ya kwow what I’m sayin?”).
28-9-94 16:35 u, in ‘n studio waar Bash weer voor Will Downing aan ‘t werk is, “smooth soul”, ‘t echte “natte kruizen werk”, ze laten Bash zelf bepalen wat hij wil spelen en zijn bijna onderdanig, Will is prettig gestoord en de sfeer is prima, hij herinnerde zich “Paradiso or something” waar ik ‘em 2 jaar geleden zag optreden.

29-9-94 02:37 u, uiteindelijk weer naar ‘n Whitney gig geweest, ook Victor Bailey liep daar rond en die heb ik dus nog even gesproken, zijn bericht “No man, I don’t do clubgigs; if they see you there, then that’s what you are”, tikkeltje arrogant maar dat mag ik wel, voor Bobby was er ook ‘n kaartje maar hij heeft alleen de laatste 10 minuten gezien, daarna hebben we samen wat gedronken, de heren kenden elkaar alleen van naam en ik kom dan uit A’dam om ze kennis te laten maken, 2 totaal verschillende werelden, de afspraak bij de platenmaatschappij verliep prima, ik zal m’n best doen om de cd box te promoten in m’n eigen landje.

30-9-94 13:05 u, gisteren weer de hele dag met Bash opgetrokken, eerst naar z’n studio in aanbouw, daarna naar de opslag van z’n spullen, vervolgens naar de “USA” disco voor ‘n repetitie van ‘n clubact waar ‘ie vanavond, na de Whitney show, mee optreed, overdag 2 sessies en zijn dag is weer rond, s’avonds tijdens ‘t eten heeft ‘ie me ‘t “union scale” systeem uitgelegd, hoe ‘t werkt met de centen rondom sessies, ook zijn we naar de film “Timecop” gegaan, schiet niet echt op, ik deed de soundcheck die niet op schema verliep, hoera!; net als bij ons in Nederland, om 6 uur naar de “Power Station” studio gegaan waar Bash voor Bernadette Peters bezig was, op straat kwam ik zowaar de enige echte Archie Bunker tegen, met bodyguard, de sessie was weer zo’n handigheids- en gevoelsklus, geen groove, daar is ie echt retegoed in, zonder dat ‘ie het zelf hoort is in de controlekamer weer iedereen een en al compliment over z’n flexibiliteit en inzet, geen idee wie de producer was, daarna als een gek naar Radio City Hall, ik heb voor de auto en bagage gezorgd, leuk hoor!, op vrijdagavond door Manhattan scheuren, is weer ‘ns wat anders dan ‘t Damrak, na de show naar de disco waar ‘t precies zo aan toe gaat als in onze eigen “It”, de act sloeg eigenlijk nergens op, dat overkomt Bash dus ook nog steeds, ook Angie ontmoet, Bash’s nieuwe vlam, ‘n mooie dame, jong en ‘n tikkeltje verwend, hoelang gaat dat duren?