Maandelijks archief: februari 2019

Bobby, en iets met zwart, en kanker…

24-02-19, na eerdere publicatie op Facebook…

Ik kom er niet los van, item op 8 u journaal gisteren, vooral filmfragment van ene Bobby; ging er mee naar bed, werd er tussentijds wakker van en stond er mee op.
De ‘gewonnen’ rechtzaak van een vrouw met eethuis die een jongeman van 20 jaar klappen met een bezemsteel heeft gegeven na langdurig en extreem treiteren.
Uitspraak: wel schuldig, niet vervolgd, geen strafblad.
Vrijspraak op basis van ‘putatief noodweerexces’, ik moest het even opzoeken.
Voornoemde Bobby – een van de treiteraars – filmt dat hij de vrouw o.a. voor kankerzwarte en kankernegerin uitmaakt.
Kankerzwarte, kankernegerin.
Filmpje komt op internet en haalt het journaal.
Ik begrijp dat puberbreinen nog niet alle connecties hebben gemaakt en daardoor gestoord gedrag vertonen.
Elkaar opjutten, grenzen opzoeken, provoceren en daarbij ongenuanceerd onderwerpen kiezen…..
Kankerzwarte, kankernegerin.
De zaak kreeg kennelijk veel media aandacht.
Alleen was dat bij media die ik niet volg, die kwekprogrammas waarin hetgeen – volgens kijkcijfer gestuurde redacties – media waardig is als een magnetron hap wordt aangeboden.
De advocaat van de vrouw is een procedure begonnen bij het gerechtshof om het OM te dwingen niet alleen Bobby, maar de hele groep te vervolgen voor discriminatie.
De rechtbank wil de uitkomst van die procedure eerst afwachten voordat de zaak verder gaat.
Afwachten dus.
Als ‘de rechtbank’ na dat afwachten tot de conclusie komt dat er niet vervolgd hoeft te worden ben ik benieuwd wanneer dat wel het geval gaat zijn.
Weer zo’n gefotoshopt plaatje waarin ze aan een boom hangt met witte puntmutsen eromheen?
Deze loosers beseffen zich in ieder geval hoogstwaarschijnlijk niet hoe blij ze mogen zijn dat ze niet ‘toevallig’ een Molukse zijn gaan treiteren.
Het lijkt me sterk dat ze dan anderhalf jaar lang hun gang hadden kunnen gaan om dán pas een bezemsteel te zien.
En daar laat ik het hier verder even bij, daar kan ik later nog wel eens wat over schrijven.

Deze beklagenswaardige vrouw kan na anderhalf jaar (!) door met haar leven en is ‘blij’ dat de rechtstaat achter haar staat.
Daar wens ik haar alle goeds bij, inkopper.
Aandoenlijk dat er als verzwarende omstandigheid bij werd gehaald dat haar kind ten tijde van het meppen in de auto zat, alsof het allemaal niet al heel lang erg genoeg was geweest, na aangiftes te hebben gedaan ook.
De emotionele schade zal nog lang resoneren in haar en haar omgeving.

Bobby, je bent nog jong en moet nog een heel leven door, met jezelf, vrienden, familie, een relatie, wie weet als ouder…
En wij moeten ook door met types zoals jij.
Kankerzwarte, kanker, kankernegerin, kanker.
Is er een begin van besef wat er gezegd wordt, van wat deze gasten aan het doen zijn?
In ieder geval gooit Bobby er uit wat er in zit, en maakt daar dan een filmpje van want dat doen we inmiddels bij de hoogtepunten, anders is het niet ‘legendarsich’.
Bij een aantal van ons gaat het er subtieler aan toe.
Zo sprak ik laatst iemand die helemaal gek is op vissen en dat in z’n vrije tijd veel doet.
Toen ik zei dat er bij ons aan de kade ook regelmatig Surinaamse mensen staan te vissen was de logische, zacht en met vriendelijke glimlach uitgesproken, niet cynisch bedoelde conclusie ‘Ja, die hebben natuurlijk niks beters te doen’.
Iets steviger is een ouderwets biergelag in – eerlijk is eerlijk – de kroeg der kroegen ‘Rottop, al dat geseik, Swarte Piet is gewoon swart, geen gelul, kloar!’
Waarna z’n maat zegt ‘Gewoon loaten lulle, t’is een goeie gozer, hij bedoeltut niet so’.
Dat gebeurt dan weer niet waar m’n leuke dame bij zit.
Één keer gebeurde dat wel, toen we er net kwamen, minstens 30 jaar geleden, toen was het racisme ‘straight in the face’.
Oude man, ‘Ome Jan’, zit er niet bij aan ronde tafel maar krijgt aan ‘zijn kleine tafel’ wel een jenevertje bij elk ronde tafel rondje.
Hij dan ook maar eens een rondje geven ‘behalve die bruine’, mijn J.
Gesprek verdwaasd stil, eigenaar (inmiddels) oude Tiel zegt niets, brengt rondje, loopt rustig terug en geeft mijn J 2 witte wijn, met knipoog en vervolgens hardop ‘So, die heb je van mein’.
En later tegen ons ‘En die hep dan sogenaamd in ’t verset geseten, sekreet’.

Zorgelijk, wat er bij een deel van ons in zit, zat, blijft zitten.
Hoe krijg je het uit je systeem? Kankerzwarte, kankernegerin.
Als het er niet in zit komt het er niet uit.
Waar komt het vandaan?
Thuis, papa, mama?
Ook Bobby heeft zichzelf niet gemaakt.
En z’n treiterende vrienden ook niet.
Komen allemaal ook weer ergens vandaan.
Ja/nee toerekeningsvatbaar?
En ja, ik weet het, het komt overal voor, in alle gemeenschappen, over de hele wereld, en al sinds we rechtop zijn lopen.
Het hoort bij de soort.
Ik weet het ook allemaal niet en schrijf dit dan ook uit therapeutische overwegingen op, dan is het er maar uit.
Ik word er soms moedeloos van en ben een soort van misselijk.
Nu knallen de albums ‘Immigrants’ en ‘Lost Tribes’ van ‘The Zawinul Syndicate’ hard uit de speakers om de misselijkheid eruit te masseren.
Ik kan me gek genoeg het best op moeilijke materie als deze concentreren bij complexe muziek, vanaf de puberteit al.
Weather Report en Zawinul zijn al decennia lang ‘medicijn’ in deze.
Straks EW&F maar weer eens hard opzetten, om weer in ‘the Groove’ te komen, ook al van diezelfde puberteit.
We hebben nog een hoop (af) te leren.

Nawoord 24-02-19: Bobby bleek in opleiding te zijn bij de ‘Koninklijke Mareschausee’.
Daar zou hij inmiddels weg gestuurd zijn.

Voor meer wat aan deze materie schurkt:
https://derijksvoorlichtingsdienst.wordpress.com/…/de-mini…/

https://derijksvoorlichtingsdienst.wordpress.com/…/hakenkr…/

Nieuwe bril, opticien uit Iroan…

14-02-19

Zojuist de tweejaarlijkse ‘nieuwe leesbril actie’ beleefd, bij een van de grote ketens.
Al 10 jaar bij dezelfde club, 5e keer bij hunnie dus.
Nieuwe opmeetdame, (vanuit ons westerse perspectief) allochtoon als wat, haar collega ook, die was zelfs bruin.
Ze heeft gitzwart haar, bleke huid, relaxte nepnagels, moet binnenkort weer even opnieuw maar het gaat nog, voldoende make up en – jawel – een modieuze bril op.
Ik schat goed dertig.
‘U’ wordt uitgesproken als ‘oe’.
Turks iets, Koerdish?
Ze runnen de toko samen op deze zonnige dag.
De opmeethandelingen gaan zorgvuldig en in prettige sfeer.
Daarna 2 brillen uitzoeken, want eentje zogenaamd ‘gratis’.
De 2e wordt er eentje voor TV enzo…
Multifocaal ga ik nog even niet doen want dat wordt pittig bijbetalen.
Nu blijft alles binnen de ‘2 kalenderjaar vergoeding’ van onze relatief luxe verzekering, incl. allerlei extraatjes op het glas, krasbestendig, blauw filter voor schermpjes gluren etc..
Voornaam wordt als ‘Jaroen’ ingeklopt, waarna haar vraag of die spelling wel klopt.
Cappuccino van de zaak en er ontspint zich bij gebrek aan drukte een machtig mooi ouwehoeren verhaal, het zal jullie niet verbazen.
– ‘Wat fijn dat oe zelf en snel beslist, meestal moeten partners ook nog meepraten enzo’
Ik hoef geen verzekering want al professioneel verzekerd – dat hoop je dan toch – vanuit beroep en reizen.
Ik laat haar zien in welk een prima conditie m’n huidige bril van 2 jaar oud nog is.
– ‘Je moet met mensen voorzichtig zijn, en ook met spullen!’
– ‘Grappig dat oe dat zegt, over mensen, dat hoor ik eigenlijk nooit’
Een extra 3e bril voor partner/vriend/collega/buurtype of wie ook krijgt vanwege actie een mooie startkorting.
Ik zal het mijn partner vragen….
– ‘Bent oe getrouwd?’
– ‘Nee, maar wel al bijna 37 met dezelfde leuke dame’
Hier eigenlijk succes gegarandeerd en in 98% van de gevallen meteen een en al bewondering, de situatie verdiept zich ter plekke.
En bovendien zijn mevrouwen dan meestal meteen gerustgesteld, niks te vrezen….
– ‘En mag ik oe vragen, hebben joellie kinderen?’
– ‘Jij mag alles vragen, en het antwoord is nee’
Vervolgens het hele relaas of waarom bij ons ja/nee kind(eren) en wat we om ons heen zoal ja/nee zien gebeuren. Vooral dat het ‘nee’ geen probleem is geworden brengt haar in een andere gemoedstoestand.
– ‘Ik heb een zoon van 13, en als ik had geweten dat de vader en ik uit elkaar zouden gaan had ik ook geen kind willen hebben’
– ‘Aha, een puber, enig kind, jongetje en dan ook nog met gescheiden ouders. Ben ik er zelf ook een van’

Dan is het dus begonnen, mijn beurt om persoonlijke vragen te gaan stellen:
Is de vader in de buurt, heb je verder familie, broers met puberjongetjesvoorbeeld bijvoorbeeld, ouders, afkomst van het gezin?, en meer van die klassiekers.
Antwoorden:
Vader in de buurt maar niet overdreven actief, valt mee te praten, maar dat is ’t dan wel.
Jongetje luistert niet, wil niet naar school en alleen maar gamen, is nooit dankbaar naar haar, luistert wel naar z’n vader qua op tijd naar bed, huiswerk, oprotten met dat gamen enzo., en dus niet naar haar.
Is hier alleen, geen broers maar wel 6 zussen, geen ouders.
Komt (alleen dus) uit ‘Iroan’, zoals alleen mensen uit Iran het zelf uitspreken.

– ‘Waarom laat je ‘m niet lekker voor minimaal de helft van de tijd bij z’n vader wonen?’
– ‘Dat wil mijn kind pas als z’n vader wifi heeft’
– ‘Weet je dat wetenschappelijk is vastgesteld dat een puberbrein elementair anders werkt dan dat van ons? Misschien moet je daar eens over praten met iemand die er voor doorgeleerd heeft zodat je wat vaker relaxt kunt blijven als de druk weer eens oploopt’
– We gaan al naar een therapeut, is trouwens ook een vrouw, maar daar zitten we alleen maar te praten, ik merk er verder niks van in het gewone leven. Ook hebben we al gezinstherapie met z’n drieën gehad, zelfde verhaal, er verandert niks. Ik zou wel eens wat meer tijd voor mezelf willen hebben, meer roest….’
– ‘Misschien is het een idee om een aantal van je ervaringen met die jongen voor jezelf op te schrijven, met name hoezeer jij inlevert en hij alleen maar met zichzelf bezig is. Zoals met dat voorbeeld dat je net gaf dat hij bij jou net zolang slijmt totdat jullie samen sushi gaan eten en hij even later alweer alleen met zichzelf bezig is en maling heeft aan jou. Dat kan je hem over een paar jaar nog eens laten zien, zodat hij hopelijk wat meer begrip voor jou en jullie krijgt’
– ‘Dank oe wel voor de tip! Dat ga ik vanaf vandaag doen! Verder doe ik gewoon alles voor mijn kind. Ik heb Benjamin zelf naar deze aarde gebracht, hij heeft nergens om gevraagd’

Het wordt ineens toch wat druk in de winkel.
Ik krijg een belletje als m’n brillen klaar zijn.
We zijn in totaal dik een uur bezig geweest, inclusief meten.
Haar naam staat op het bestelformulier: Mevr. Z….., gediplomeerd opticien, uit Iroan maar inmiddels gewoon uit Amsterdam.

Eenmaal thuis bedacht ik me dat ze om te beginnen de wifi eens een etmaaltje met een leugen onklaar zou moeten maken, gewoon om te zien hoe pubermans dat ondergaat.
Maar ja, de beste stuurlui hé?
#vandiedingen

_DSC1595Jeroen_bril_focusweb