Maandelijks archief: januari 2017

’Almost 55 and still alive’ #mazzelpikkie…

25-01-2017

Mij treft over 2 weken – glad ijs en weder dienende – het voorrecht om de leeftijd van 55 jaar te bereiken.
Een paar honderd jaar geleden was de gemiddelde leeftijd voor elke pas geborene 30 jaar.
Voor de ‘geluksvogels’ die überhaupt de 20 haalden liep het overigens behoorlijk op.
Persoonlijk ben ik meer van hoe groot sowiesó de kans is dat je geboren wordt, volgens mij namelijk verwaarloosbaar klein .
Dit gaat dus meteen ook over de volgens mij véél grotere kans dat je helemaal niet geboren wordt, en je ouders ook niet, en voorouders enzovoorts.
Het is mijns inziens één énorme kosmische loterij waarin wij achteraf logica optuigen. #daaroverlatermeer
Mijn denkwerk begint in deze (en al sinds jaren) vanaf het punt dat je beseft dat je een levend menselijk feit bent dat leeft zoals wij mensen ‘het leven kennen’, een mens dat zo charmant mogelijk heeft om te gaan met de ‘kennelijkheid van alles’.
Dit gaat een boel mensen te ver, zo heb ik gemerkt op de spaarzame momenten dat deze materie in het alledaags sociale verkeer voorbij komt. #wehoudenhetlievergezellig
Vooral hinkt men aan tegen dat het helemaal niet zó logisch is dat je er bent; ‘Want je bent er toch?, Nou, waar heb je het dan over?’ is dan een opmerking die nog wel eens wil volgen.
Je moet je eigenlijk liever niet té openbaar afvragen wat de logica is van dat wij mensen er zijn.
Afijn, ik merk dat ik onder het ook weer zelf bedachte motto ‘alles is therapie’ in deze tijden aan allerlei types semi laconiek, maar vooral ongevraagd, meld dat ‘ik over 2 weken 55 word’.
Het gesprek ging daar dan helemaal niet over, maar ik zoek het onderwerp gewoon zelf op alsof het toeval is dat het dáár over moet gaan. (‘Oh echt? Zou je niet zeggen!’ #wankwankwank)
Ik moet dat kennelijk kwijt, en het vooral hardop zeggen in gezelschap, om het, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, zélf te geloven.
Het is domweg aandacht-vragerij, en dit schrijven dan trouwens ook, nietwaar?
Ik kan het namelijk makkelijk (geschreven en wel) allemaal lekker voor mezelf houden, of voor de kleine kring.
Alles is therapie dus.
Daarbij hoort ook mijn overtuiging dat de hele zin van het/ons bestaan simpelweg slechts gaat over de omgang met elkaar en dan nog een beetje met de natuur en de cosmos, meer niet en minder zeker ook niet.
In de cosmos resoneert e.e.a., maar wát precies weten we niet.
Maar ik dwaal af. #storyofmylife
Wat me in deze dagen nogal bezig houdt, behalve IJslandse Jazz Funk en die 55e, is dat ik een enorme weerstand tegen het tot mij nemen van media informatie voel opwellen.
Krantenkoppen, journaals, homepages van nieuws media etc..
Ik ken trouwens al een tijd mensen aan deze kant van de wereld die helemaal geen nieuws kijken en ook geen krant (meer) lezen, en gewoon hele OK-je en wel geïnformeerde mensen zijn.
En ja, het gaat in mijn geval nu inderdaad vooral over die narcistische psychopaat Trump en z’n gillend rijke vertunnelde zootje.
Mijn grootouders, ouders, schoonouders en andere generaties op korte afstand hebben al in een maatschappij geleefd met enge griezels aan de macht op het grondgebied waarop ze leefden, of waar ze nauw aan verwant waren.
Die hebben georganiseerde desintegratie en regelrecht ‘oorlog’ meegemaakt.
Dat hebben uiteraard vele miljoenen mensen over de wereld sinds mijn (toevallige) geboorte ook, maar niet ik, niet wij.
Hooguit komt het door ‘vluchtelingen’ wat dichterbij. #vandichtbijmeegemaakt
Nu hebben we dus wél te maken met een westerse psychopaat op een van de allerhoogste machtsposities in de wereld.
En dan hebben we in Europa bijvoorbeeld al een Berlusconi overleefd, ook zo’n megalomane en onzinnig rijke griezel.
Als die toch z’n hele zin had gehad….
We laten het als soort dus steeds weer gebeuren, los van geografische omstandigheden en tijdsgewrichten, dat griezels met hulp van ‘volk’ aan de macht kunnen komen en hun duivelse desintegratie agenda kunnen verwezenlijken.
In mijn tijdsgewricht en ook dat van jullie – anders las je dit niet – kennen we de griezelige Sadams, Muammars, Pollen, Erichs, Idis, Joseph-Désirés (Mobutu), Bashars en nog best een boel anderen maar al te goed.
Daar staat wel een prachtig koppeltje Nelsons, Mahatmas en Obamas tegenover, maar die zijn toch écht in de minderheid.
Hoe kan dat toch?
Wáárom laten we charismatische griezels begaan en luisteren we relatief gezien maar met mondjesmaat naar hun humane tegenpolen?
In hun eentje beginnen ze immers helemaal niks, ook de humane helden niet.
Toen ik 50 werd zei ik tegen m’n oudste vrienden ‘Zonder jullie kan ik niks, of hooguit een klein beetje, met jullie kan ik alles’.
Op mij kun je evenwel niet stemmen, anders dan bij de populariteitspoll van de Slagwerkkrant, ons trommelaars vakblad voor de Benelux. (Afgelopen jaar weer eens #2, #enbedankt)
Waar, vrees ik, de schoen wringt, is dat we als soort nu eenmaal niet goed genoeg in staat zijn om onze ‘volledige’ eigen persoonlijke realiteit onder ogen te zien.
Dat is bijvoorbeeld dat ‘het in het leven komt zoals het komt’, dat het in je leven uiteindelijk altijd anders loopt dan je denkt, het diepe besef dat je een keer sterft…..
Omdat dit soort zaken nu eenmaal niet volledig inzichtelijk te krijgen is, en zeker niet onder controle, hebben we er vanuit ons onderbewuste dan maar voor gekozen om ‘de onvermijdelijke realiteit’ met elementen van buiten onszelf tot ‘de orde’ te maken.
Dan wordt het wat makkelijker om toch minstens een deel van de verantwoordelijk voor je eigen realiteit buiten jezelf te plaatsen.
En ja, daar komt religie in het spel, en (politieke) helden, en astrologie, holistische filosofieën, en Ajax, en Feijenoord, en Barcelona, tattoos, de Bhagwan enzovoorts….
We nemen onszelf onbewust in de mailing en doen met ‘mentaal gereedschap van buiten onszelf’ alsof we wel degelijk ‘raad weten’ met wat we nu eenmaal écht níet weten, niet kunnen weten ook.
Het prachtige betoog van paleontheoloog Stephen Jay Gould († 2002) die in ‘Een Schitterend Ongeluk’ van de VPRO zoiets zei als ‘We stellen onze hersenen vragen waar ze niet op toegerust zijn. Evolutionair zijn we (nog) niet zover’. #held
En vanuit dat onvermogen, vanuit die zeer menselijke tekortkoming krijgen machtsbeluste griezels kans, griezels die ons uit elkaar halen i.p.v. verenigen.
Griezels die niet ‘doen alsof’, maar die het heel serieus menen, met zichzelf vooral, en hun kinderen, een paar oude ‘vrienden’.
Voor zelfreflectie even geen tijd, er moet wat belangrijks en groots buiten henzelf gered worden, (heel) Amerika bijvoorbeeld, Rusland, Turkije, of Nederland, of een of ander geloof, of subdivisie daarvan, een systeem….
Ze dealen niet met hun eigen menselijke onvermogen dan wel demonen; zit er niet op want we zijn afgetankt met megalomaan DNA zonder optie tot zelfreflectie dan wel bescheidenheid.
Mensen die gestoord dóen zíjn het meestal inderdaad ook, anders doe je het niet. (Jawel, een Cruijffiaanse)
Gelukkig hebben we André van Duijn als licht tegenwicht aangaande bovenstaande stelling.
Voor het eerst in ‘mijn tijd’ zit er een hoegenaamd democratisch gekozen oncorrigeerbare psychopaat op de stoel van een bevriende westerse natie, een naar eigen overtuiging ‘1e wereld land’.
Het kon dus nog erger dan 2 X Bush.
Ik vind dat zeer beangstigend en natuurlijk niet ik alleen, maar ik ben wel de enige die dit nu opschrijft. #bijdehandje
Het geeft het gevoel dat wat ouders, schoonouders, grootouders en sommige verre vrienden van mijn eigen generatie (Maluku, Zuid Afrika, Cambodja) gewoon hebben meegemaakt onvermijdelijk dichterbij komt.
En jammer genoeg heeft de geschiedenis, ook de destructieve, zich in de ontwikkeling van onze soort altijd nog netjes herhaald.
Ik dwaal nog even af, met/zonder permissie, maar bij ons thuis hing vroeger een poster waarop alle oorlogen over de afgelopen duizend jaar uitgetypt stonden.
Het was een hele grote poster met hele kleine lettertjes.
Maar OK, het lijkt me echt onwaarschijnlijk dat ik op m’n 56e met m’n leuke meisje in een soort Aleppo woon, of – vooruit – aan een kansloze kant van Detroit, maar het wordt er met de huidige stoere apen aan de macht niet frisser op.
Nogal wiedes dat ik voor iedereen hoop dat we geen oorlog in institutionele zin gaan meemaken, of toevallig op de verkeerde plek zijn als er weer eens zo’n gruwelijk terroristisch incident plaats grijpt, of dat er een geliefde in een MH17 zit, of er een Dutroux om de hoek woont.
Met institutioneel bedoel ik dat er met de huidige golf aanslagen – nu ook weer eens in onze directe omgeving – al lang een oorlog gaande is.
Dat is evenwel nog steeds van incidentele terroristische aard; enge splinter bewegingen, gerund door verknipte manipulatieve griezels, uitgevoerd door verdwaalde verknipte manipuleerbare zielen, – uiteraard niks minder gruwelijk voor betrokken – maar niet geïnitieerd door presidenten, koningen, keizers dan wel ‘gewone’ dictators die een heel land en dus het leger, inclusief geheime diensten, in hun macht hebben, én inzetten.
Met het huidige ‘I’m gonna fix it for you by dealing with them’ contingent aan leiderschap wordt het er niet beter op, zo voelt dat.
Nu hebben we Poetin, Erdogan, Trump en nog wat van die types op hele grote stoelen zitten.
Daar komen met een beetje pech wat Marietjes, Geertjes, Fraukjes, Filipjes, Christophjes, Viktorjes, en Jaroslawjes bij.
Dan wordt het inhumane intolerantie blok ook, op een volle 60 liter tank diesel rijden van Mokum Oost, lekker machtig en kan de desintegratie van ons allen op institutioneel – daar gaan we weer – niveau beginnen.
Gelukkig hebben ook deze types goed ontwikkelde ego’s en zit het vermogen om echt samen te werken er niet in, althans, voor wat ik uit de media mee heb gekregen. #papaendochterLePenbijvoorbeeld
Onze relatie heeft er gelukkig niet wezenlijk onder geleden, maar ik vond het al niet erg dat dat ik geen vader ben geworden en kan me dus onbevangen bezorgd maken over de toekomst van de planeet als zodanig en over al die mooie kinderen c.q. jongelui die we her en der meemaken.
Wat loopt daar toch een hoop mooi en slim spul tussen.
Ik hoop dat ook zij zich tot tenminste hun 55e, buiten bij mandaat geaccordeerde maatschappelijke griezeligheid, zonder angst kunnen ontwikkelen tot de volwassene die ze willen zijn terwijl ze goeddeels kunnen doen wat ze graag doen zonder dat dat iets of iemand anders in de weg zit.
Dat is overigens mijn definitie van succes: ‘Kunnen doen wat je wil en waar je goed in bent zonder dat iets en of iemand anders daar last van heeft’.
En ik heb er nog wel een: ‘Geluk is een gebrek aan pech’. #jaja#wezijnnoutochbezig
Op z’n best wordt dit een periode waarin we zonder ‘ouderwetse’ oorlog met elkaar kunnen blijven leven terwijl de tegenstellingen voorlopig toch aangewakkerd blijven worden en imagologie – ‘I’m gonna fix it for you by dealing with them’ – steeds belangrijker wordt.
Dat we het spel van de griezels en hun benauwde gevolg door de bocht krijgen zonder ‘geweld in uniform’ om vervolgens weer een fase in te gaan waarin intelligente mensen met hoge humane waarden, gekozen en wel, aan de macht kunnen zijn en ‘ons’ wezenlijk kunnen dienen i.p.v. hun eigen gestoorde wereld-, c.q. mensbeeld vorm te geven door vanuit een machtspositie ‘de gewone mensen’ te dienen door anderen etc etc….
Dat we met een sterk maatschappelijk middenveld kunnen kunnen soebatten over oplosbare problemen die niet in extremen wegzakken.
Dat we belasting betalen i.p.v. als miljardair én president je aangiftes niet openbaar willen maken.
Dat we voor iedereen minimaal goede gezondheidszorg hebben, scholing, schoon water, óók respect voor mensen die met hun handen werken (verpleegzorg, timmerlui, vakkenvullers) en nog wat van die keurige clichés die je kunt verwachten van een middenmoot geschoold – HAVO – mazzelpikkie (zie foto) die toevallig geboortegrond en tijdsgewricht mee heeft gehad, tot nu toe dus.
Ik ben met 1-0 vóór geboren, zoals bijna iedereen met wie ik in NL al bijna 55 optrek.
Vanavond heb ik geleerd dat je alles waar guacamole aan zit gewoon met de hand af moet wassen.
In de vaatwasser gaat het er niet af, niet van de lepels, schaaltjes of pannetjes waar het in aangemaakt is.
Bij het nalezen van het verhaal galmt Mezzoforte’s hit ‘Garden Party’ weer door de speakers, net als in 1983 toen ik voor het eerst met ze speelde.
Over 5 weken moet het in onze North Sea jazz Club en in Jakarta na bijna 30 jaar weer loos gaan met deze boys, inmiddels ook allemaal rond de 55.
De kachel brandt, m’n leuke meisje heeft zojuist de ‘4e kwartaal 2016 BTW papierzooi’ weer een beetje onder controle gekregen.
Morgen maak ik het af en gaat er een mailtje naar de fiscalist die dan ook weer gerustgesteld is. #standaardvergeetjejeBTWnietherinneringsmailtjes
Het schrijven van dit verhaal duurde ongeveer 3 uur en er zullen zoals altijd wel weer (spel)fouten in staan. #sorryhoor
‘Het blijft behelpen’ zei een Molukse vriend van 75 een tijd geleden. #ookeenheld
Volgende keer ga ik maar eens schrijven over m’n ‘onvolkomenheidstheorie’. #zelfbedachtwoord
Alles is therapie.

Mazzelpikkie

Mazzelpikkie