Maandelijks archief: januari 2016

Hakenkruis…

29-01-2016

In januari 1985 zaten we midden in een ijs- maar dan ook ijskoude winter én de verbouwing van Westerstraat 83 1h, boven AH, vlak naast ‘Café Nol’ en schuin tegenover café ‘De Blaffende Vis’ alwaar in die tijd een aantal van de grootste criminelen uit de Amsterdamse geschiedenis hun stamkroeg hadden. ‪#‎indiemooiediefijne‬
We zouden er 12.5 jaar wonen, gemiddeld genomen met veel plezier.
De gehele woning van 55 m2 hebben we destijds zelf in ongeveer 7 weken gestript en opnieuw opgetrokken, met behulp van handige, vorstvaste vrienden, lauwe koffie, gevulde koeken en bier. ‪#‎weinigtotgeenbudget‬
Er had al die tijd één familie gewoond en de laatste, een oude dame, was vertrokken waarna de vastgoed club het huurhuis in de verkoop deed.
Alle tegels eruit, waaronder in de badkamer waar 52 jaar lang alleen vis gebakken was.
Men ging naar het badhuis voor een wekelijkse douche.
3 lagen vloerbedekking trokken we eruit, alle leidingen en bedrading, alle verf van al het hout én 7 lagen behang.
Dat behang was een kwestie van los stomen met een gehuurd apparaat.
Onder de laatste – maar eigenlijk eerste – laag in de huiskamer kwam tijdens het loskrabben langzaam een enorm geschilderd hakenkruis tevoorschijn.
Blanke muur, bruine grote groffe verfstreken.
Ik was de gelukkige en kon mijn ogen niet geloven.
Ik was zo verbouwereerd dat ik er niet eens een foto van gemaakt heb.
Ik werd misselijk, en dat gevoel zit nog steeds in m’n mentale archiefkast.
Ik kon het niet aanzien en heb er meteen het enige schilderij dat we hadden overheen gehangen – zie foto – totdat alles opnieuw gestuukt was.
De woning is in 1933 opgeleverd, 7 jaar voordat naar binnen gekeerd, op eigen volk en aard gefixeerd nationalistische types het in onze westerse contreien een tijd voor het zeggen hebben gehad.
Het zijn de types van de stoere kreten en simpele oplossingen voor ‘problemen waar we slechts het prille begin nog maar van hebben gezien’.
Het zijn oplossingen die ‘toevallig’ ten koste gaan van ‘die anderen’, immers minderwaardige medemensen van een ander ras, volk, gezindte en/of aard.
Het zijn de zelf verklaarde verlossers die niet voor zichzelf opkomen maar voor de gewone man.
Je komt ze overal ter wereld tegen in onze geschiedenis, van elk ras, volk, gezindte en/of aard, ook nu, tot in het hart van de Europese democratieën.
Waren het in de Westerstraat destijds bouwvakkers? Of eentje? Kwajongens? Behangers? Ambtenaartje? De familie?
Het was iemand dan wel het waren types die mocht(en) stemmen, allemaal anoniem.
Nogmaals, wij hadden het goed.
We hadden een douche en hoefden niet meer naar het badhuis, het huidige Marnixbad, om voor 2 kwartjes te douchen.
De 2e keuken was er een van Ikea, het bed zelf getimmerd.
Ook was er een apart kamertje voor mijn trommels, aan de achterkant van het hakenkruis.

Westerstraat_verbouwing_1991web

Gewoontedieren…

24-01-2016

Het kan toch gek lopen in het leven.
Op een ‘normale dag’ – whatever that is – begint het leven na het ontwaken met een ontlastend bezoek aan het toilet. ‪#‎degroteboodschap‬
De dag beginnen met de grote boodschap is een goede zaak. ‪#‎wetenschappelijkbewezen‬
Inmiddels gaat uiteraard de iPad mee om synchroon meteen fb te checken. ‪#‎likenzemenogeenbeetje‬
Dat is dan een ritueeltje op zich geworden en een goede combinatie van 2 zaken waarmee een dag kan beginnen. ‪#‎shitinshitout‬
Nou hoef ik sóms eigenlijk niet…. maar inmiddels is het zo dat ik toch aandrang voel als ik fb activeer na het ontwaken.
Dan hebben we dus een klassiek Pavlovje te pakken, lijkt me. ‪#‎gewoontedieren‬

_DSC0006Fisheye_WCweb

‘Hoeveel mannen gaan dit nog tegen je zeggen, denk je?’

25-01-2016

Andere klassieker, 2 avonden terug in – jawel – weer eens die kroeg…
Opgewonden juffer komt binnen, dertigug, met ongetwijfeld wat diploma’s, keurig qua aangezicht en kleding, hakken, haartjes nonchalant verzorgd, grote sjawl en tas.
Vriend – ook nooit gezien – zat al te wachten aan de ronde tafel, ónze ronde tafel, met een biertje voor z’n neus.
Zij op naar de barkeeper, tevens eigenaar. ‪#‎ziejeniksvan‬
– ‘Zeg, heb je een beetje lekkere witte wijn?’
– ‘Nee, niet te zuipen…’
– ‘Oh, ha ha, nou doe maar dan’
Zij al heel snel bonje, hij boos weg, even later weer terug, met jas aan zoenen en weer bonje.
– ‘Kun je één seconde luisteren?’, hoor ik voorbij komen.
En ook ‘Hoeveel mannen gaan dit nog tegen je zeggen, denk je?’
Zij boos de trap op want daar mag/moet je roken, hij met holle ogen moedeloos aan z’n biertje nippen.
Boven vraagt ze zomaar aan wat jonge rokende biervriendjes van ons hoe oud ze denken dat ze is.
– ’62?’ zegt er eentje….
Beledigd, wéér beledigd…..
Naar beneden, nog een wijntje… bonje…. goed maken…. bonje….
Engelse toeristen echtpaar ziet het aan alsof ze in een film zitten.
– ‘Heaven!’ zeg ik en ze moeten hard lachen.
Even later zijn beide stellen weg en kunnen wij aan de ronde tafel, maar we blijven aan de bar hangen, bij de barkeeper, tevens eigenaar.

GOPR0024Tiel_Nightlife_efxweb