Maandelijks archief: augustus 2015

Marokkaanse tranen…

05-08-2015

Marokkaanse tranen…

Na wat jammerlijk gekrijs heb ik gisteren een klein Marokkaantje uit een enorme afgeknakte tak geholpen.
Hij was een week na de enorme storm – terecht – in die afknaktak geklauterd maar had er niet voldoende bij stil gestaan dat z’n Birkenstockjes daar niet voor gemaakt zijn.
Uitgegleden en in een onmogelijke houding beland met kont naar beneden en niet genoeg macht om zich eruit te hijsen, ook omdat één arm een beetje bekneld zat.
Z’n vriendje – Turkie vermoed ik – was te klein om ‘m te helpen.
Voor het eerst in mijn 53 jarig bestaan had ik Marokkaanse tranen op m’n sterke armen.
Ik veegde wat boomschors van z’n betraande wangen.
Had ‘ie bloed?
– Nee.
Was er iets kapot?
– Nee.
Turkie keek boos en daar zei ik wat van.
Hij keek niet boos, zei ‘ie, en moest lachen.
Ik ging terug naar binnen en een half uur later op de fiets.
Mini Mo – werktitel – stond aan de overkant alweer te voetballen op z’n B’stockjes.
Ik moest al fietsend denken aan de keer, vele jaren geleden, dat ik door een volwassen neef van de toen nog niet geboren Mo na een slippartij van de verregende straat geplukt werd.
Ik was, terwijl ik versnelde in een bocht, uitgegleden over een nat putdeksel, om de hoek van de Nieuwendijk op het Singel, in de donkere nacht, zonder verdere omstanders.
Ja, ik had gedronken.
Daarom was ik op de fiets. #nogalwiedus
Hij had een goedkoop nep leren jackie aan, grauw gezicht, glimmende krullen in zijn nek, dunne donkere broek en gympen.
Ik dacht dat ik even later bij de politie zou zitten om aangifte te doen, als het al niet een EHBO bij het OLVG zou zijn.
Hij vroeg of alles OK was, hielp me onder m’n fiets vandaan, vroeg of ‘ie nog iets kon doen, of er niks kapot was, hielp m’n stuur recht buigen, checkt nog een keer of écht alles OK was en verdween in de rest van de donkere nacht.
Mini Mo was vanmiddag al weer bezig om nog wat takken uit het water te trekken, met Turkie en nog een aap.
‘Ik was er óók bij gisteren!!!’
‘OK…..’
Alles was nog steeds OK, mini Mo had er niks aan over gehouden.
Verder nog wat verhalen over alle 3 je zwemdiplomas hebben dus makkelijk bij het water kunnen spelen! #waarbemoeiikmemee
OK, alles OK.

In de foto, v.l.n.r.: Turkie, mini Mo, en het andere figuur, een dag na Mo’s de bevrijding.
P1070091Mini_Mo_gangweb

Gay Pride…

1 augustus 2015.

Gay pride…….

Onlangs waren we in Londen op het huwelijksfeest van mijn lievelingsneef die nicht is en die trouwde met Russell die Schots en scheef is.
Ze trouwden op z’n Schots.
We waren een paar weken geleden op vakantie en voor een groot deel te gast bij lieve dames. U raadt het al…..
Ik kom al vanaf m’n 6e jaar (alleen) over huis bij een mode homo stel waarvan er inmiddels eentje overleden is.
Op verzoek van de weduwnaar heb ik gespeecht op de crematie plechtigheid van zijn levensgezel van dik 30 jaar.
De beste vrienden van m’n moeder waren homo’s.
Bij hun logeerde ik in A’dam al vanaf m’n prille jeugd.
Eentje werkte voor een speelgoedboer en de ander had een kralen winkeltje – De Kralenhut, bijgenaamd De Kralenkut – en maakte pailletten jurken voor travestieten en transseksuelen.
Zelf wilde ‘ie ook nog wel eens in een jurk. ‪#‎konmijnietechtbekoren‬
Ze hadden destijds niks met de beginnende gay parade, e.e.a. onder het motto ‘eindelijk geaccepteerd en dan gaan we hysterisch om aandacht gillen’. ‪#‎ikzegniks‬
Ze namen me mee naar Artis, Madame Tussaud, de film en vanaf een bepaald moment kon ik mee naar nichtententen op de Zeedijk en de Amstelstraat.
Dat waren vervolg exercities in het beseffen hoe normaal het allemaal is.
Een andere beste vriend van m’n moeder was ook homo.
Hij stierf op ongeveer mijn huidige leeftijd aan een hartaanval, op mijn 16e verjaardag, kon ‘ie ook niks aan doen natuurlijk.
Hij had een klein warenhuisje in Den Helder en als ik meer dan een 7 voor Frans op m’n rapport had – ik kreeg al op de lagere school voorbereidend Frans – mocht ik iets uitzoeken op de speelgoed afdeling.
Ik woonde met m’n moeder boven een naai atelier van een ‘couturier’ huisbaas homo die tot aan de dood van z’n ouders bij ze heeft ingewoond.
Mijn oma werkte in de zeventiger jaren als schoonmaakster voor homo’s, ze woonden op Kanaleneiland, Utrecht.
Als ik bij opa en oma logeerde mocht ik altijd mee, ze hadden een modern interieur.
Mijn vader had een kapsalon en immer homo’s in dienst, al dan niet ‘uit de kast’, nog getrouwd dan wel ‘gewoon’ in een homo relatie. ‪#‎toestanden‬
Ik werd nog wel eens meegenomen door een klassieke Brabantse koppelbaas, klant van m’n vader, die me mee nam naar kroegen buiten Roosendaal waar je containers met sigaretten kon kopen, waar getatoeëerde plattelands maffia lampen van het plafond sloeg waar meteen 100 gulden voor werd neergelegd, waar dozen met horloges onder de toonbank vandaan kwamen, waar ik er ooit een van kreeg, een digitale Seiko met wereldtijden.
Er werd ter plekke 400 gulden voor betaald door koppelbaas.
We aten vieze saté met friet uit een vet keukentje.
Hij nam me mee naar een hoerentent waar op zijn kosten piccolootjes gedronken werden, door de dames, ik een colaatje pils.
En aan het eind van zo’n avond vroeg ‘ie of er gezamenlijk gemasturbeerd kon worden.
Nou nee dus…. want ik was en ben geen homo, en al was ik homo, dan werd er nog steeds nog niet gerukt in gezelschap van een Brabantse koppelbaas in een Jaguar.
Hij respecteerde het moeiteloos, of hield tenminste de teleurstelling voor ‘m.
Ik begreep later dat ‘ie nog eens met een honkbalknuppel bewusteloos is geslagen, als onderdeel van een beroving op vrijdagmiddag, het moment dat hij ‘de jongens’ (zwart) zou gaan uitbetalen.
Mijn lieve oom Gerard was homo, helaas te vroeg gestorven.
Hij was ziek, wist vanaf een bepaald punt dat ‘ie niet lang meer te gaan had en zei tijdens het laatste bezoek in het ziekenhuis tegen me dat ‘ie wist dat het aan ‘de andere kant’ goed was.
Onze 2e huisarts in A’dam was homo en is heel jong gestorven aan de gevolgen van AIDS. De eerste lichting, zoals dat heet in homo kringen van een bepaalde generatie.
Een bekende muzikant waar ik al jaren mee speelde bekende op een gegeven moment dat ‘ie eigenlijk homo was, of toch tot op zekere hoogte, en dat terwijl hij zielsveel van vrouw en kinderen hield.
De notaris voor ons samenlevingscontract werd vriend en ja hoor, is ook homo.
De notaris waar ik onlangs was voor een zgn. ontvlechting…. homo.
Ik speelde pas 5 X in de A’dam Arena met Gerard J., en The Village People…
Mijn all time favoriete soulzanger, Luther Vandross, was homo.
Gisteren waren we op de housewarming en meteen 69e verjaardag van onze nieuwe en leuke buurman Frank. Homo, en veel van z’n vrienden ook.
Ik had de leukste gesprekken.
Ze verkneukelden zich gisteren alvast aan het spektakel dat NU door de grachten dendert. ‪#‎dolleboel‬
Ik hoef niet, mijmer en schrijf liever wat op i.h.k.v. gay pride.
Vanavond gaan we weer naar een feestje, vriendjes die 25 jaar samen zijn vieren, het zijn hetero’s.

(Teken ceremonie van huwelijk van lievelingsneef in Camden Town Hall, Londen)

P1060107CeremonieEFXweb