Maandelijks archief: juni 2012

Ritme van de Zomer, BN-De Stem, juni 2012

Op verzoek van ‘BN-De Stem’ schreef ik een stukje over mijn eerste sentiment m.b.t. ‘Muziek en de Zomer’.

21 juni 2012

“School’s Out For Summer”, Alice Cooper.
Dat is mijn eerste ‘bewuste’ sentiment qua jeugd, zomer en muziek.
M’n vader had een boerenzoon, tevens enorm Alice Cooper fan, als kappersknecht in dienst.
Ik brommerde vaak mee naar de Bosschenhoofdse varkensfokkerij, op zijn kamertje draaiden we LP’s van Alice.
Een 3-kleurig lampensetje, een disco spiegelbolletje aan het plafond……

Óf het was “Our House” van de LP “Déjà Vu” van Crosby, Stills, Nash & Young.
“Our house is a very fine house, with two cats in the yard…..”
Ik logeerde alle zomervakanties op het Groningse platteland bij m’n favourite oom en tante.
Daar waren veel (semi) intellectuele hippie-achtige feestjes waar die muziek gedraaid werd.
Onritmies deinende BH-loze vrouwen in katoenen gewaden maakten ontluikende erotische driften los….
Deels ‘verdwenen’ die vrienden in de Bhagwan beweging, hun kinderen droegen oranje gewaden en houten kettingen met een foto van die sluwe Indiase Rolls Royce verzamelaar.

Het werd serieuzer.
Ik bleek écht met een muzikaal virus besmet en moést trommelen.
Vanaf de middelbare school traden funk en soul binnen.
Bezoek aan Roosendaalse discotheken als De Herberg en Bonaparte hielpen mee.
Één van ons werd dood uit de trein van Rotterdam naar Antwerpen gehaald, overdosis.
Een ander staat inmiddels in de Quote 500 (€ 230.000.000), het kan verkeren.
We gingen na het reguliere stappen soms nog ‘even’ naar Antwerpen.
Daar was de “President” open tot wij ‘op’ waren, half 10 s’ochtends ofzo.
Er waren ‘ineens’ gitzwarte mannen; cool dansen met lange leren jas, blokhakken en veelkleurige fluwelen pet.
We praten dan over “Car Wash”, Parliament, Sly & The Family Stone, James Brown….
Die muziek ging bij mij naadloos samen met Miles Davis, Stevie Wonder, The Stones, Charlie Parker, George Duke (later mee gespeeld), Weather Report, Herbie Hancock, Steely Dan, Thelonius Monk, The Crusaders, The Police, Talking Heads…
Ik was bezeten van Gino Vannelli’s “Powerful People” en kon nooit bevroeden dat ik 22 jaar later “People Gotta Move” met Gino zélf in schouwburg De Kring in Roosendaal zou spelen.
Op een zwoele nacht luisterden een maat en ik staand onder een enorm viaduct met open autodeuren snoeihard naar “Late In The Evening” van Paul Simon’s LP “One Trick Pony”.
Hij wilde indruk maken met z’n 4-weg speakersysteem en cassette speler met auto reverse!

De puberzomers werden evenwel volledig veroverd door Earth, Wind & Fire.
Ik paste van m’n 17e tot 19e alleenstaand op idem villa, de dubbel live LP “Gratitude” galmde dagelijks met ‘alles open’ door huis en tuin, tot aan het zwembad.
Ooit nam ik s’nachts mijn dronken trommelprestaties op, meespelend met de geweldige LP – ‘Gitaar arm in bed hoes’ – “Jan Akkerman”. Alcohol en musiceren zijn na terugluisteren definitief 2 gescheiden werelden geworden.

Inmiddels – 32 jaar verder – betekenen zomer en muziek zélf spelen, zoals de afgelopen zomers op De Kaapverden, als bandleider van de Rotterdams/Kaapverdiaanse zangeres Suzanna Lubrano. We spelen dan voor tienduizenden fotomodellen op strandfestivals.
Maar nog steeds galmt Earth, Wind & Fire – met name “All ’n All”, “Faces” en ‘In The Name Of Love” – door mijn stationwagen met super installatie, met gesloten ramen vanwege de airco.

——————————————————-

“School’s Out For Summer”, Alice Cooper.
Dat is  mijn  eerste ‘bewuste’ sentiment qua jeugd, zomer en muziek.
M’n vader had een boerenzoon, tevens enorm Alice Cooper fan, als kappersknecht in dienst.
Ik brommerde vaak mee naar de Bosschenhoofdse varkensfokkerij, op zijn kamertje draaiden we LP’s van Alice.
Een 3-kleurig lampensetje, een disco spiegelbolletje aan het plafond……

Óf het was “Our House” van de LP “Déjà Vu” van Crosby, Stills, Nash & Young.
“Our house is a very fine house, with two cats in the yard…..”
Ik logeerde alle zomervakanties op het Groningse platteland bij m’n favourite oom en tante.
Daar waren veel (semi) intellectuele hippie-achtige feestjes waar die muziek gedraaid werd.
Onritmies deinende BH-loze vrouwen in katoenen gewaden maakten ontluikende erotische driften los….
Deels ‘verdwenen’ die vrienden in de Bhagwan beweging, hun kinderen droegen oranje gewaden en houten kettingen met een foto van die sluwe Indiase Rolls Royce verzamelaar.

Het werd serieuzer.
Ik bleek écht met een muzikaal virus besmet en moést trommelen.
Vanaf de middelbare school traden funk en soul binnen, en vooral Earth, Wind & Fire. veroverden de puberzomers.

Bezoek aan Roosendaalse discotheken als De Herberg en Bonaparte hielpen mee.
Één van ons werd dood uit de trein van Rotterdam naar Antwerpen gehaald, overdosis.
Een ander staat inmiddels in de Quote 500 – geschat vermogen 2011 € 200.000.000 – , het kan verkeren.
We gingen na het reguliere stappen soms nog ‘even’ naar Antwerpen.
Daar was de “President” open tot wij ‘op’ waren, half 10 s’ochtends ofzo.
Er waren ‘ineens’ gitzwarte mannen; cool dansen met lange leren jas, blokhakken en veelkleurige fluwelen pet.
We praten dan over “Car Wash”, Parliament, Sly & The Family Stone, James Brown….
Die muziek ging bij mij naadloos samen met Miles Davis, Stevie Wonder, The Stones, Charlie Parker, George Duke (later mee gespeeld), Weather Report, Herbie Hancock, Steely Dan, Thelonius Monk, The Crusaders, The Police, Talking Heads…
Ik was bezeten van Gino Vannelli’s “Powerful People” en kon nooit bevroeden dat ik 22 jaar later “People Gotta Move” met Gino zélf in schouwburg De Kring in Roosendaal zou spelen.
Op een zwoele nacht luisterden een maat en ik staand onder een enorm viaduct met open autodeuren snoeihard naar “Late In The Evening” van Paul Simon’s LP “One Trick Pony”.
Hij wilde indruk maken met z’n 4-weg speakersysteem en cassette speler met auto reverse!

Ik paste van m’n 17e tot 19e alleenstaand op idem villa; Earth, Wind & Fire’s dubbel live LP “Gratitude” galmde dagelijks met ‘alles open’ door huis en tuin, tot aan het zwembad.
Ooit nam ik s’nachts dronken mijn trommelprestaties op, meespelend met de geweldige LP – ‘Gitaar arm in bed hoes’ – “Jan Akkerman”. Alcohol en musiceren zijn na terugluisteren definitief 2 gescheiden werelden geworden.

Inmiddels – 32 jaar verder – betekenen zomer en muziek zélf spelen, zoals de afgelopen zomers op De Kaapverden, als bandleider van de Rotterdams/Kaapverdiaanse zangeres Suzanna Lubrano. We spelen dan voor tienduizenden fotomodellen op strandfestivals. Hele families kamperen dagen op het strand, er wordt gebarbecuet, genoeg gedronken en heel veel gedanst. Suzanna is daar makkelijk zo bekend als de zwaarste BN’rs. hier, we krijgen overal een charmante voorkeursbehandeling. Ik ben door Suzanna fan van De Kaapverden geworden.
Overigens is het spelen met m’n compagnon Frits Landesbergen en wat Italiaanse vrienden op het Ascona Jazz Festival aan het Lago Maggiore, of het Laigueglia Jazz Festival aan de Italiaanse Riviera dei Fiori (Bloemenrivièra) ook niet vervelend.
Ik heb het genoegen mogen beleven om in Den Haag zelfs in alle zalen te hebben gespeeld, van de kelder tot aan de Statenhal, maar dan mis je het North Sea Jazz festival niet echt.
Maar laat ik vooral ook de Live DVD “Chez Louis” die we met Louis Van Dijk in-, en rondom z’n huis in Frankrijk opnamen niet vergeten, qua zomergevoel en muziek……
Hoe dan ook, nog steeds galmt Earth, Wind & Fire – met name “All ’n All”, “Faces” en ‘In The Name Of Love” – door mijn stationwagen met super installatie, met gesloten ramen vanwege de airco.

Advertenties