Columns Slagwerkkrant jaargang 2003

SLAGWERKKRANT jaargang 2003
——————————————–

Yoghurt

Zaterdagmiddag, boodschappen doen, met briefje van m’n liefje, erg druk bij AH…. Tomaten… pak ik wel even…… niet dus, want: Vleestomaten of Vleestomaten Biologisch of gewone Tomaten of Roma Tomaten of Romaatjes of Cherry Tomaten of Cherry Tomaten Biologisch of Trostomaten of Trostomaatjes al dan niet biologisch. ‘Krijg toch de pest, de wereld is gestoord’, denk ik dan. Vooruit maar, opgewekt verder…… Champignons? Nééééé……. Grotchampignons of Shii-Take’s of Oesterzwammen of gewone Champignons of gewone Biologische Champignons of Kastanje Champignons of een Portobello Champignon of een ‘mixed pakket’? Halfom gehakt voor de ovenschotel, half rund – half varken, verder geen gelul, is in de Bolusaanbieding. Een regelrechte meepakker in deze veelkeuzehel! Als laatste staat er yoghurt op m’n briefje. Maar ja…. Magere Yoghurt of Volle Yoghurt of Magere Vruchtenyoghurt met perzik- of bosvruchten- of aardbei- of kersen/rode bessensmaak of Stracciatella Yoghurt of Verse Boerenland Yoghurt of Milde Magere Yoghurt al dan niet Biologisch of Vanille Yoghurt of Vifit Naturel Yoghurt of Boer’n Yoghurt (in de zelfde smaken als de Magere Vruchten Yoghurt) of Ambachtelijke Yoghurt in Appel of Kaneel smaak of Magere Bulgaarse Yoghurt of Milde Vanille Yoghurt dan wel Extra Milde Vanille Yoghurt (met Bifidus cultuur!) of Roomyoghurt (zie de smaken van Magere Vruchtenyoghurt maar dan ook nog Apfelstrudel en Maracuja/Perzik) of Verwenyoghurt of Magere Fruit Yoghurt? Je zegt het maar…… Eenmaal thuis had ik post: definitieve aanslag Waz-premie 2003, Inkomstenbelasting en Premie Volksverzekeringen 2003, een voorlopige aanslag van het zelfde over 2004, de Verontreinigingsheffing 2004, Loonbelasting én Omzetbelasting 2e kwartaal 2004 en een briefje van de boekhouder dat er nog iets onduidelijk is m.b.t. het laatste kwartaal 2003 qua indienen van de jaarcijfers bij de KvK. Lekker gespeeld gisteravond, een korte oase van rust. Musiceren is de beste bezigheid om de binnenboel fris en opgeruimd te houden, nietwaar?

——————————————–

Een superketeltje!

Het is 10.15 u in de ochtend. De mevrouw van het CV-ketelinstallatiebedrijf had gezegd dat ze tussen 8 en 9 zouden komen om de nieuwe CV-ketel te plaatsen. Gisteren belde ze nog enigzins opgewonden op om te vragen of ik haar kon helpen. Of het mogelijk was dat ze de ketel al die middag zouden plaatsen i.p.v. morgenochtend, nu dus. Nou ja, vooruit dan maar…….. ik moest effe wat dingen omzetten, maar dan was het maar meteen gebeurd. Een uur later belde ze weer om te zeggen dat het tóch niet ging lukken die middag. Ze had namelijk ergens een ‘ontplofte ketel’, spoedgevalletje dus. ‘Nou, lekker dan…..’, zei ik vermoeid. Ik mocht van haar best even schelden want dat hadden anderen ook net gedaan. ‘Fijn, dank je wel, lik me reet, zo moest ik ‘ns met m’n klanten omgaan’, dacht ik. Chagerijnig zei ik dat schelden geen zin heeft en dat ik het morgen wel zou merken……. Niets dus……..
Hoe is het toch mogelijk? Het hele geintje kost € 2.178,15 en het is dus niet de moeite om voor zulk geld correct te communiceren. Overigens hebben we vanaf het begin dat we in dit huis wonen een ‘service contract’ met dit bedrijf. ‘24-uur service’ staat er op de sticker op je CV-ketel. D.w.z. dat je altijd kunt bellen en dat de mevrouw dan niet weet wanneer het ketelbinkie komt; ‘hopelijk vandaag nog….’.
Nou ben ik kleine zelfstandige en moet ik het hebben van creativiteit, flexibiliteit, bereidwilligheid, communicatieve vaardigheid, functionaliteit, betrouwbaarheid, orginalitieit, vitaliteit en vooral op tijd! Én dames en heren, ik zou érg graag willen dat elke ketelactiviteit mijnerzijds van doen heeft met een faktuur van € 2.178,15, ook al zit daar de inkoopsprijs van een ‘superketeltje’ in. Want dat schijnt het te zijn: ‘een superketeltje!

——————————————–

Gung-Ho!

12 jaar geleden was ik bandlid van Gung-Ho, een heftig funkrockhofje. We kregen een superdeal bij een inmiddels failliete platenmaatschappij. Er kwam een producer uit de VS met de veelbelovende naam Menace (gevaar/dreiging). We zaten een maand in Studio 150 en 2 weken in ‘Wisselmoord’. We liepen het hoofdkantoor in Hilversum plat voor meetings met snelle babbelaars en assistentes met korte rokjes. Onze begeleiders waren allemaal ‘toppers’. We deden Countdown, Koffietijd en andere flitsflats tv-programma’s. Onvergetelijk was de reactie toen ik verbaasd reageerde op de zoveelste envelop met 100 piek erin als onkostenvergoeding voor de zóveelste tijdverslindende promostunt. ‘Hoezo? Jullie hebben toch gewoon een uitkering?’, zei onze en dé manager van veel bekendere bands. Ik realiseerde me toen al dat de dingen die het best voor mijn eigen promotie zijn, nou nét de dingen zijn waarvoor ik meeste vang. En dat moest ik effe kwijt… ‘Lastige jongen!’, die de Rijk. Menace deed eens mee als ^special guest^ in de inmiddels afgefikte Roxy op een feestje van verzamelde Hilversumse maffia. Hij duwde een courgette in z’n onderbroek naast zijn ‘gewone lul’: ‘Showbusiness! You know what I mean?’ Ben ik te stom voor, dacht ik toen. De cd ‘Raw Meat’ kostte 300.000 pieken (€ 136.363,63). Er zijn er net zoveel van verkocht als het aantal pagina’s van ons contract. Pas kreeg ik via via de groeten van de zanger (al jaren niet gesproken). Diezelfde middag trof ik bij Concerto, platenzaak (al jaren niet meer geweest) ónze cd voor €1,- in de meest trieste uitverkoopbak. ‘Toeval is logisch’, zegt J. Cruyff. ‘Morfogenetische resonantie’, zegt Rupert Sheldrake. Van Menace etc. niets meer gehoord… We speelden 1 keer in de nét voormalige DDR voor 34 man in een sporthal. ‘Suppose George B. hates the Iraqi’ is een stukje tekst van toen…

——————————————–

Tiets

Als musicus maak je het nodige mee, genoeg om nog jarenlang over te kunnen schrijven. Nu ben ik tegenwoordig ook ‘ondernemer’ en dat levert ook nog wel eens een bizarre situatie op. Neem bijvoorbeeld het volgende: een zakeleijke connectie wordt 65. De man is jazzliefhebber en z’n kinderen willen ‘m muzikaal verwennen op het chique diner dat er georganiseerd wordt. Mijn maat Frits wordt gebeld met de mededeling dat de man al z’n hele leven fan van Count Basie is en dat die moet komen. ‘Nou’, zegt mijn Frits, ‘dat wordt graven…’. ‘Oh, nou, het maakt niet uit wat het kost!’ zegt de andere kant. ‘Nou’, zegt Frits, ‘je begrijpt het niet helemaal, dat wordt minstens anderhalve meter graven, de man is namelijk al 20 jaar dood!’. ‘Ah, juist, nou, doe dan Oscar Peterson maar!’. Uiteindelijk hebben we heerlijk gespeeld met Monty Alexander die speciaal voor dit concert naar Nederland is gekomen. Toots Thielemans was al geregeld voor eerder op de avond. Hij werd afgekondigd als Tiets Stoelendans en dat was een typering waar zelfs wij van stonden te kijken want dat krijgen wij, notoire lolbroekwoordkunstenaars, echt niet verzonnen! Overigens werd ooit aan een maatje van ons, Eric Timmermans, gevraagd of ‘ie een zoon van Toots was. ‘Toots?????’ ‘Ja…. Toots Timmermans!’ Anyway, de enige echte Toots hoorde tijdens de soundcheck een GSM overgaan in het restaurant en hield onmiddellijk zijn mondharmonica voor z’n oor en mond en zei ‘’Allo?’ (Belgisch accent…). Dat maakte de dag op zich al de moeite waard! De man is 81 en heeft terecht de status van een heilige. s’Avonds ging alles prima. Aandoenlijk was wel hoe Toots ook fysiek eindjes, tempovertragingen e.d. aangaf aan pianist Bert van de Brink. Bert is namelijk blind. Muzikaal was het allemaal weer zéér sensitief en wonderschoon!

——————————————–

Bobby en de Afsluitdijk

Ik rijd nu over de Afsluitdijk. Dat gebeurt gemiddeld eens in de anderhalf jaar. In de cd-wisselaar sprong ^Seven^, een prachtige cd van saxofonist Yuri Honing naar ^Game of Life^, een waanzinnige plaat van de ontbonden funkband The T-Connection. Ik heb iets met de Afsluitdijk. Zo bedacht ik ooit tijdens een winterrit een nog niet uitgebrachte carnavalshit ‘Oh, Oh, Oh, Waarom Jeukt Het Zo?’. Deze topper zit al jaren in m’n sequencer. De Afsluitdijk heeft een typisch Hollandse, aparte sfeer. Je bent ‘in the middle of nowhere’ en tegelijkertijd op een super gecultiveerd stukje aarde. Ik kan zelden de neiging onderdrukken om foto’s in de autospiegel te maken zodat je zowel voor als achter je ziet wat een enorme lap asfalt er tussen ‘hemel en aarde’ ligt daaro. Dit keer zonken mijn gedachtes samen met een ondergaande zon verder weg in de ‘Game Of Life’. Het is di}epe, deels geprogrammeerde funk, Paulinho da Costa (fortune) erbij en de groove is genadeloos! De LP is in 1983 geproduceerd door Bobby Colomby, briljant ex drummer van Blood, Sweat & Tears. Hij is ook producer van Jaco Pastorius’ eerste en historische solo LP/CD. Waar zou Bobby nu zijn? Volgens Amerikaanse connecties is hij allang ‘record company executive’ en drumt ‘ie niet meer. Dat betekent dat je veel meer verdient dan wij trommelaartjes zonder dat je je er fysiek nog voor inspant Wil je niet meer genaaid worden door een platenmaatschappij? Word er dan de baas van, zo moet hij gedacht hebben! Ook ik ben me aan het ontwikkelen in die richting. De gierende BV die ik met m’n laatgekomen broer en meestervibrafonist/drummer/componist/arrangeur Frits Landesbergen heb opgezet nam inmiddels zo’n 25 CD’s in 5 jaar op. Tot nu toe is er niemand genaaid. De Afsluitdijk is weer op………

——————————————–

Avondje vrij?

Hé Jeroen, jij hier? Ja, ik hier ja. Avondje vrij? Ja. Hoezo avondje vrij, jij hebt het toch hartstikke druk? Jazeker, maar denk je nou echt dat ik zeven avonden in de week aan het spelen ben? Nou nee, ja, jij bent toch altijd wel heel druk, of niet dan? Nee hoor, ik verveel me dood! ‘Tuurlijk ben ik druk, maar dat wil niet zeggen dat ik niet eens een avondje naar een bandje kan gaan kijken. Nee, natuurlijk, het was ook maar een geintje…… Zeg, enne bezig met Froger zeker? Nou eh nee, op het moment niet. Oh, ik dacht Froger in ieder geval elke maandag in het theater speelt. Ja, maar niet elk jaar het hele jaar door. Oh……. maar ik zag je laatst nog op TV bij Barend en van Dorp met Re-Play en Gordon, en daarvoor met Malando, speel je nu veel met hun dan? Nee, Re-Play was eenmalig en dat TV’tje met Malando ook. Ja ja……, zeg, en ik zag dat je weer een hele stoot clinics met Eijkenaar gaat doen, da’s wel tof natuurlijk! Ja, dat is zeker tof, maar het waren er zes, niet een hele stoot, en vorig jaar. OK, en wat doe je hier dan? Wat ik al zei, naar een bandje komen kijken. Ken je een van die jongens? Ik ken ze allemaal. Oh, te gek, en heb je wel eens met ze gespeeld. Ik heb hun CD ingespeeld. Wauw, heftig man, te gekke CD! Ja, het was wel leuk. Ik ben zelf ook drummer in een bandje…….., maar eh, wil je wat drinken? Nee, dankjewel, ik heb consumptiebonnen, bovendien heb ik tijdens het eten al een fles wijn op. Ok, nou, dan laat ik je nu maar effe met rust….. hé succes verder. Ja, en jij ook.

——————————————–

Ascona

Toen ik laatst op de A2 naar huis reed, moest ik denken aan het verdwenen en afgevoerde benzinestation bij afslag Vinkeveen. Het was een voor muzikanten favoriete ‘laatste pitsstop’ na een nachtelijke rit naar huis. Het gebouwtje moet een Rietveld-ontwerp of zo geweest zijn, want het is niet gesloopt, maar in z’n geheel verplaatst. Waarheen weet niemand. Ik had net mijn 1e auto gekocht bij een autosloopbedrijf op een zeer vaag stukje Amsterdam, vlakbij waar ons aller vriend Heineken en z’n chauffeur Doderer 3 weken lang Chinees hebben gegeten in een bouwkeet. Het was een poepbruine Opel Kadett Station met verroeste balken en doorgezeten stoelen. Ik veroorloofde mij deze voor schnabbelaars onvermijdelijke investering voor 1700 piek na een Mezzoforte-tournee. Bij het voornoemde station is de benzinedop kwijtgeraakt. Ik belde toenmalig Opeldirekteur Hans Dulfer om te vragen om ‘n nieuwe dop mee te nemen. ‘Jao, die spaoren se daor’, zei de altijd humoristische herrieschopper. Ik mocht namelijk die avond invallen voor de enige echte Nippy Noya bij een ‘Perikels gig’ in Eindhoven. Er werd gedrumd door Roland Zeldenrust, toen Hans’ vaste compaan. Later ruilde direkteur Hans de inmiddels totaal verrotte, sloopklare Kadett voor een onmogelijk hoge prijs in, waarna ik met een witte Opel Ascona op gas uit zijn showroom reed om te concerteren met zijn later beroemde dochter. Er werd door H. ook nog een financiering geaccordeerd die op zichzelf al het latere ontslag van deze direkteur rechtvaardigde. Weer later kreeg ik in de hal van onze vaderlandse poptempel van diezelfde H. – nu in de hoedanigheid van Paradiso-direkteur – een tientje terug nadat ik gewoon een kaartje had gekocht. ‘Oferschot an subsidie’, was toen de bijdehante verklaring. Tot ons aller verbazing kreeg iedereen die avond een tientje terug, trouwens. Op een dag verbaas je je nergens meer over……

——————————————–

Easy as Hell

Zaterdagochtend. ‘Songs In The Key Of Life’ van Stevie Wonder in de CD/DVD speler, onvoorstelbaar goed…… Op tafel ligt de post. Op onze brievenbus zit de beruchte ‘NEE’ sticker en wel 2 keer ‘NEE’, wij wensen dus niets onpersoonlijks. Wat er wél ligt is kennelijk persoonlijk. Komt ‘ie: Het Buma Stemra magazine, het Makro aanbiedingen pakket (6 stuks drukwerk met o.a. de aanbieding om een ‘onvergetelijk’ nieuwjaarsconcert van Andre Rieu + Orkest + diner + hapje + drankje in De Keulen Arena i.s.m. das Maritim Hotel aan de Rijn te beleven), het KNTV magazine (lidmaatschap al lang opgezegd), de Interface, een stadsdeelkantoormededeling, een onverklaarbaar persoonlijke Easy As Dell aanbiedingenfolder (ga eerst maar eens Apple’s verkopen!), de Visa credit card club die mij graag persoonlijk wil inlijven voor een jaar gratis credit cardje testen (vroeger kon ik smeken om zo’n cardje zoveel ik wilde…..), een contractje voor een boeking van mijn gierende BV van een Kiwanis Fund Raising clubje dat effe geen BTW bij het overeengekomen bedrag zette zodat je goed gezeik kunt krijgen als je later de faktuur met BTW indiend. En dan uiteindelijk weer eens een betaling van Sena waarbij voor het eerst bijschrijvingen vanwege mijn studiowerk voor H. Lotti’s ‘My Tribute To The King’, Elvis Presley CD. Waar zou Helmut een nieuwjaarsconcert + Orkest + diner etc. geven? Op tafel ligt verder de belastingaangifte 2002 (geld terug, had ik ze meteen kunnen vertellen!!) en het instructieboekje van mijn auto. Effe een lampje vervangen, dat doen we natuurlijk zelf! Je hoeft namelijk alleen het volgende te doen: ‘Lamp verwijderen en een nieuwe lamp zodanig plaatsen, dat de fixeernok op de lampschotel boven in de uitsparing op de reflectornok zit’. Easy as Hell(mut), nietwaar? Morgen ’n jazzschnabbeltje in een kroeg met o.a. H. Eijkenaar , voor ouderwets weinig geld…. Easy As Hell!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s